Siz hiç bir parkta duran bankın, bir lojmanın, bir duvarın daha önce insanlar tarafından kullanıldığını düşünüp, acaba buralardan nasıl insanlar geçti, neler düşündü diyerek zaman yolculuğu yaptınız mı?
Yalnızlığı sevdiren şair’e
Gece saklar bütün duyguları,
Yalnızlık karanlıkta kaybolur,
Göremezsin,
Sadece hissedersin,
Sana kağıtlar sırdaş olur,
Kimse çare bulamaz.
Kaçarsın, kovalanırsın,
Ama her kaçışın, O’nadır.
En kalabalık anda bile onunlasındır.
Bazen bir anne şefkatiyle sarar seni…
Bazense ürkütür;
Tıpkı bir çocuğun karanlıktan korktuğu gibi…
Buz gibi donup, konuşamazsın,
Sonra alışırsın,
Sevmeye, keşfetmeye çalışırsın.
Sınırsız korkularınla sevmek istersin!
Keşfi imkansız gibi gelir…
Aklın alamayacağı bir yolculukta bulursun kendini:
Sonunu göremediği meçhul bir girdap gibi,
Çıkmaz sokaklar keser yolunu!
Bir canavar misali dikilir karşına karanlık!
Teslim olursun çaresizce…
İşte o an siyahların içinde beyazı bulursun!
OsmanSaidOsman Said
Hayatınızda okuduğunuz en dokunaklı hikayelerden biri olacak....
1990li yılların Türkiyesinde doğuda öğretmen olmanın ne demek olduğunu bir kez daha hatırlatan, bir çeşit iç hesaplaşmanın içindeki kahramanımızın hayatının nasıl degiştigine, hayatı nasıl degistirdigine şahit olacaksınız.
Sizi çepeçevre saracak, düşündürürken duygulandıracak bir roman...
Beğeneceksiniz