Herkesin gözü dışarıdadır; ben gözümü içime çevirir, içime diker, içimde gezinirim. Herkes önüne bakar, ben içime bakarım; benim işim gücüm kendimledir. Hep kendimi yoklar, kendimi tadarım. Herkes, kendinden başka şeylerin peşindedir; hep kendinin ötesine gitmek sevdasındadır.
Evim bana “Beni bırakma çünkü geçmişin burada.”diyor.Ve yol bana “ Gel ve beni takip et çünkü ben senin geleceğinim .”diyor.
Ben de hem evime hem yola diyorum ki :Gecmsim de yok , geleceğim de.Burada kalirsam, bu kalışın içinde bir de gidiş olacak ve eğer gidersem, bu gidişin icinde bir de kalis yer alacak. Sadece aşk ve ölüm her şeyi değiştirebilir.”
Sevgilerde
Sevgileri yarınlara bıraktınız
Çekingen, tutuk, saygılı.
Bütün yakınlarınız
Sizi yanlış tanıdı.
Bitmeyen işler yüzünden
(Siz böyle olsun istemezdiniz)
Bir bakış bile yeterken anlatmaya her şeyi
Kalbinizi dolduran duygular
Kalbinizde kaldı.
Siz geniş zamanlar umuyordunuz
Çirkindi dar vakitlerde bir sevgiyi söylemek.
Yılların telâşlarda bu kadar çabuk
Geçeceği aklınıza gelmezdi.
Gizli bahçenizde
Açan çiçekler vardı,
Gecelerde ve yalnız.
Vermeye az buldunuz
Yahut vakit olmadı
Şafakla birlikte,kendine şunları söyle:İşguzar,nankör küstah,hilekar, haset gecimsiz kişilerle karşılaşacağım.Bu kötü özelliklerin hepsi iyi ve kötü bilgisizliğinden bu kişilerin basina geldi.Fakat ben, iyinin doğasının güzel, kötünün doğasının çirkin oldugunu gördüm.