Overbook
@Overbook
“An”da yaşamak ve kendimi, evreni, insanı “an”lamak niyetindeyim
250 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Bütünleşmenin temel özelliği farklılıkları korurken bu farklılıkları yok etmeyecek bağlantılar kurabilmektir. Sağlıklı ve bütünleşik ilişkilerin, özünde zorlayıcı olmasının nedenlerinden biri de budur: Hem farklı hem de bağlantılı olmaya ihtiyacımız vardır.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Kitabı ilk yayımlandığı yıl okumuştum sanırım 2017'de. Neyse tarih teferruat, ikincisini okuyacaktım onu yeni aldım çünkü. Dedim Ramazan kuzenim okuyacaktı ben de onunla birden başlayayım; çok oldu hem dedim ve sonuç olarak bu kitabı ikinci kez okudum. Bunu anlatmak isteyişimin sebebi şudur ki: küçük prens ve martı'dan sonraki üçüncü kitabımdı bu ikinciye okuduğum. Ve evet hiç sıkılmadım okurken.. Bazı kitaplar kesinlikle birden fazla okunabilir ve her defasında insana yeni bir şey öğretebilir, her defasında yeni bir şey fark edebilir, görebilirsin okurken. Böyle kitapların varlığı da bi ayrı güzel. Okundukça güzelleşen kitaplar. Sayınız çok olsun canımlar.
Bana inanmayacaksınız ama ben yine de söyleyeceğim: Bugüne kadar hayatımda bir kez olsun, aile üyelerimin ağzından "pis zenci" sözcüğünü duymadım. Pis zenciler bağlamında düşünmeyi hiç öğrenmedim. Siyahilerle bir arada büyüdüm, yanımda Calpurnia, çöpçü Zeebo, bahçıvan Tom, adı lazım değil, daha kimler vardı. Etrafım yüzlerce zenciyle çevriliydi; onlar tarlalardaki emekçilerdi, pamuğu toplayanlar, yolları yapanlar, evlerimiz için ağaç kesenlerdi. Yoksuldular, hastalıklı ve pistiler, kimileri tembel ve miskindi, ama yaşamım boyunca onlardan tiksinmem, içlerinden birinden korkmam, içlerinden birine kabalık etmem gerektiği ya da onlardan birine kötü davranabileceğim, bunun da yanıma kar kalabileceği fikri asla aşılanmadı. Onlar benim dünyama saygısızca dalmadılar, ben de onlarınkine dalmadım: Ava çıktığımda bir zencinin arazisine izinsiz girmedim, orası bir zenciye ait olduğu için değil, hiç kimsenin arazisine izinsiz girmemem gerektiği için. Bana zihinsel, toplumsal konum ya da refah düzeyi açısından benim kadar talihli olmayanları asla ezmemem, sömürmemem öğretildi, ayrıca bu herkesle ilgiliydi, sırf zencilerle değil. Bunun tersinin nefret edilesi bir şey olduğunu anlamam sağlandı. İşte ben siyah bir kadın ve beyaz bir erkek tarafından, böyle yetiştirildim.
Sopalı bir adam yasanın kendisiydi; itaat edilmesi gereken efendiydi ve onun dostu olmaya gerek yoktu.
