Barış Batuhan Özen
@Ozenbbaris
21 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Rapsodi; "bağımsız ama birbiriyle bağlantılı parçaların oluşturduğu bütün" anlamını taşıyan, kökeni Antik Yunanca'ya (rhapsōidía) dayanan bir kelimedir.
Başlığıyla bile ilgimi oldukça çeken Ahmet Ümit'in en ünlü kitaplarından Beyoğlu Rapsodisi, adeta bana bir gezi rehberi oldu. Beyoğlu'nun kaotik yapısını, farklı sınıfları, kültürleri, insanları barındırmasını ve içindeki birçok çelişkiyi derinden hissetmemi sağlarken; "Rapsodi" kelimesinin anlamını da Beyoğlu'nun direkt kendisinde bulmamı sağladı. 3 tane birbirinden farklı karakterlerde yakın arkadaşın üzerinden anlatılan kitapta birçok zıtlığı, ruhu ve tarihi gördüm. Ahmet Ümit'in okuduğum ilk kitabı olduğundandır belki olay örgüsü ve bilgi aktarımını çok beğendim ancak sonunu fazla benimseyemedim. Sırf okuyucuyu ters köşe yapmak için düşünülmüş, duygu tahlili de zayıf olan sonu hariç harika bir eser olmuş. Ahmet Ümit'in diğer kitaplarını okumam için bana çok güzel bir kapı olacaktır bu kitap. En çok ta kitabın başlı başına en önemli karakteri olan Beyoğlu'nu en yakın zamanda ziyaret etmemi sağlayacak...
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
"Aristo'ya göre anları birleştiren çizginin zaman olması gibi, eşyaları birleştiren çizginin de bir hikaye olacağını anlıyordum."
Orhan Pamuğun en beğendiğim eserlerinden biri olan Masumiyet Müzesi, konusu ve ana karakteri itibariyle hiç benimseyemediğim bir şekilde başlasa da Orhan Pamuğun yoğun anlatımı,betimlemeleri, Kemal'in iç dünyası ve buhranları beni kitaba bağladı.Kemal'in karakterini kendimle hiçbir zaman benimseyemedim ve "Ben olsam öyle yapmazdım." dediğim çok fazla an var.Ancak kendini "hasta" olarak nitelendirdiği Sibel ile yalıda geçirdikleri günlerde kendimden çok fazla parça buldum.O günlerde bitmesi gereken sancılı süreci sorumluluk alıp bir türlü bitirememesi,hem kendini hem de çevresini o kirli akışa teslim etmesi ve tüm çaresizlik anları Kemal Basmacıyla bazı ortak duygular yaşamamı sağladı.Zaten belli olan trajik sonu farkında olsam da hiç kabullenemedim.Özellikle Kemal'in füsunların evinde geçirdiği 8 yılda(1593 gün) zaman zaman sinirlendiğim, bunaldığım olsa da kitabın benim için çok farklı bir yeri oldu.Tüm geçmişi,zaman kavramını ve anları, mekan ve eşyalar ile dondurmak için en yakın zamanda kitabın müzesine gideceğim...
Sadece 50 sayfada anlatılan büyük bir insanlık dramı.Kendisi zaten savaş karşıtı olan Zweig,savaşa karşı bakış açısını ana karakterin karısıyla dile getiriyor.Ferdinand'ın yaşadığı iç çatışmaları,karısıyla geldiği durumu ve savaşın kirli yüzünü gösteren bu nadide eser Zweig'in en beğendiğim eserlerinden birisi oldu.
Çok kalın ve boyut olarak oldukça büyük bir kitap olmasına rağmen hiçbir sayfasını sıkılmadan okuyabileceğiniz bir eser.Baş karakter Kvothe'nin çocukluğundan üniversite yıllarına kadar olan süreci anlatıyor serinin ilk kitabı.Kvothe'nin yaşadıklarını,dostluklarını ve başından geçen tüm olayları kendi ağzıyla anlattığı,betimlemelerin çokça olduğu ancak sürükleyiciliğinden hiçbir şey kaybetmeyen harika bir eser.Yalın ve anlaşılır bir dili olup tamamen kitabın içine sokuyor okuyucuyu.Alanında okuduğum ilk kitap ve kesinlikle serinin diğer kitaplarını da alacağım...
