SiyahMevsim
@Ozge96
Kitap mevsimi sona erdiğinde bende gitmiş olacağım..
İlköğretim Matematik Öğretmeni
1 Ocak
81 okur puanı
Mart 2017 tarihinde katıldı
Puan vermedi·132 syf.··
Beğendi
·2018 9. kitabı
·2 saatte okudu
·Okunma: 17 Eylül 2018 19:59
Şu an gözlerimi kitabın kapağındaki insan suretine dikmiş, düşünüyorum. Sanki sandal da o değil de ben vardım sanki köpekbalıklarına o değil de ben vuruyordum sanki eli kanayan o değil de bendim. Kitabın nasıl bittiğini anlayamadan son sayfayı okuduğumu fark ettim. Sürükleyici ve heyecan vericiydi. Film izler gibi senaryolar gözümde teker teker canlandı. Acı çekmişti hem de çok ama yılmamıştı. Ufak bir benzetmeyle insanlarda gerçek hayatta hayallerine ulaşmak çok çaba sarf ediyorlardı. Herkesin bir gün o hayallerine kavuşması dileğiyle...
Reklam
“ Yazar gerçeği görünür duruma getirmeyi başarıyor, bunu istemediği bir şeyi yaparak sağlıyor, yani fotoğraf çekerek, sözcüklerle resim çizerek.
Hiçbir kameranın çekemeyeceği biçimde görüntülüyor dış yaşam ile kendi içsel yaşamını.
Kitap büyük bir resim, bir deneyin anlatımı ve belgelenmesi… “
Tas
Kitaba yapılan bu yorum her şeyi çok güzel özetliyor. Kitabı okumadan önce hakkında bazı fikirlerim vardı. Bir öğretmen olacaktı. Hakkari’nin ortam ve koşullarından bahsedecekti. Okulu olmayan köyün okulundan bahsedecekti. Kısmen de olsa bahsetti. Ama benim dediğim gibi olsaydı kitaptan bu kadar etkilenmezdim.
Kitabın kahramanı öğretmen, tek başına olmaya alışık ama karada, dağ başındaki bir köyde, kışın en şiddetli yaşandığı zamanda ve yerde, özellikle de dilini bilmediği bir ortamda olmaya alışık değildi. Ama şartları ne olursa olsun hayatta kalmayı başardı ve bana da bir şey öğretti: O olmadan asla yaşayamam demeyeceksiniz. Çünkü yaşıyorsunuz (O dediğimden kasıt kişi de olabilir, eşya da olabilir. Hangisini tercih ediyorsanız. )
Geç kalınmış bir inceleme oldu ama hep aklımdaydı yazmak. Bende ilham bekledim sanırım :D
Bir insan sadece ders içerikli kitaplardan öğrenmeyi gerçekleştirmez. Karşına hiç fark etmediğin anda biri çıkar ve senin düşünce dünyanı bir anda değiştirir. ‘Serenad’ kitabında da gördüğümüz bir durumdur bu.
Zülfü Livaneli’nin romanlarını okumayı çok seviyorum. Kitabın dili, her zaman her yerde okunabilecek bir üsluba sahip. Kitabın yarısını otobüste ve serviste okudum diyebilirim. Kitapta ele alınan aşk hikâyesini okurken –bu nasıl bir aşk 60 yıl sürmüş ancak anıları ve acıları daha dün gibi taze kalmış- dedim. Bu hikâyeyi okurken sebebinin siyaset, devlet politikaları olması beni çok sinirlendirmişti. Bunları düşünürken hep aklımda olan (ve daima olacak olan) Struma gemisi geliyor. Detayını anlatmayacağım ancak bu olay gerçekte olsa da olmasa da kitabın yazarı gibi bu konuya değinmeseydim muhtemelen kendimi inceleme yapmış saymazdım.
Kitapta geçen şu cümleleri unutamıyorum(birebir olmaya bilir): Her devlet öldürür az veya çok. Siyasetin başında durmak maalesef bunu gerektiriyormuş. Sinirli, asabi gözükmek ve adam öldürmek. Struma gemisi de bu durumla alakalıdır.
Kitabı severek okudum ve su gibi aktı satırlar herkesin okumasını içtenlikle dilerim. Okuyun, hepiniz okuyun, bol bol okuyun :D
Satranç oynamayı çok seven biriyim. Kitabı okumak istememin nedeni buydu. Kitabı okurken kendimi bir anda içinde hissettim. Dr. B. Nin kapalı alanda yaşadığı satrançla tanışma kısmı çok iyi tasvir edilmiş. Kapalı alanda, yalnız başıma ne yapardım diye düşündüm ama işin içinden çıktığım söylenemez.
Bu kitabı okuduktan sonra ‘Birbirinden çok farklı iki insanı bir araya getiren bir oyun olamaz.’ diye bir düşünce geçti aklımdan. Satrancı sadece oyun olarak kısıtlamak çok yanlış bence. Evet kurallar ve stratejiler oyunu ama insana bundan daha fazlasını katıyor.
Kitap çok güzeldi gerek konusu gerek anlatımı olsun. Herkes okuyabilir. Ama ben özellikle satranç sevenlerin okumasını tavsiye ediyorum. Satranç sevip de Stefan Zweing okumamak olmaz
Puan vermedi·360 syf.··
Beğendi
·2017 27. kitabı
·25 saatte okudu
·Okunma: 15 Eylül 2017 10:09
Harry Potter filmlerini ilk defa izliyormuş gibi zevkle izlerim hep. İlk defa bir kitabini okudum. Onu da tesadüfen raflara bakarken rastladim. Hemen aldim ve başlar başlamaz bitti. Sürükleyiciydi. Okurken şaşırdığım bir kısım oldu. Ama söylemeyim heyecanı kaçmasın. Kitap 19 yıl sonrasını anlatıyor. Bu kadar tüyo yeter :)( Zaten kitabın arka kısmında da yazıyor))
Reklam