Özlem
@Ozlmygz
Nosce te ipsum
Şu anda okuduğu kitaplar
Dostlar, arkadaşlar, sevgililer... Kimlerin limanıyız?Şiir
Güçlü fırtınalarda direkleri kırılmış
Gemiler bize sığınır - - bulduk sanırız.
Görmezler. Varsa yoksa uzaklar - -
Onarırız. Giderler, kalırız.
Sonra gecelerde: Bu son olsun, son
Gönderme - Engine yalvarırız.
Sonra büyür daha da
Korkunç yalnızlığımız.
Özlem
Giderler, kalırız.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Before & After1000Kitap
Oraya varmak istiyorsanız, orayı hedeflemelisiniz.
Eylül Türk isimli okura yanıt verildi
Özlem
Örnek çok etkileyici ve hayat da öyle. Duraklarımız, nefes aldığımız anlar olmuyor çoğu zaman. Bizi durduran zayıf yönlerimiz ve zaaflarımız var. İnsan işte deyip geçtiğimiz şeyler bazen öznenin hayatının yönünü değiştirebiliyor.
Edebiyatın dayanılmaz büyüsü altında efsunlanmış gibi okuduğumuz cümlelerden süzülen hayat. Okudukça bizi etkileyen ve yaşadıkça şahit olduğumuz küçük küçük şeylerin toplamı galiba. Kitap adı gibi harika. Okumanı öneririm. Kitap böyle yazılır, hikaye böyle anlatılır dedirten cinsten.
Sevgilerimle 🌸
Hep burda ol emi🤗
Devrimin ilerleme(me)si: teori ile çelişen pratik1000Kitap
İşte yine olmuştu. Bu inanış da kendine ters düşmüştü. İnsan zihninin inşa ettiği ve insan doğasının öldürdüğü bir düşünce daha.
Özlem
Çünkü; Bireylerin sorunları örgütün sorunlarından sonra gelir.
Başka Bir Yerden Tanışmak1000Kitap
Bu tam olarak bir inceleme değil. Çünkü ilk defa bir kitabı hem okur hem de onu yazan kişi olarak anlatıyorum. O yüzden burada hiçbir şekilde spoiler olmayacak. Daha çok hikâyenin ana temasından, ve her zaman yaptığım gibi okuma rehberi gibi anlatacağım. Aynı zamanda neden bu kitaba 10 puan verdiğimi ve neden sevdiğimi de anlatmaya çalışacağım.
Belki bu kitabı hiç okumak istemeyeceksiniz, belki tam tersine kendinizden bir şey bulacaksınız. Ama sonuna kadar okursanız, sadece 
Araf’ı değil, beni de biraz daha iyi anlayacaksınız.
Kitap iki kısımdan oluşuyor. İlk kısımda anlatıcımız Ercan bize kendi hikâyesini anlatıyor.. "Yazarken o kadar etkilenmemiştim ama okurken bir ara o psikoloji bana bile geçti, öyle anlattı ki Ercan" İkinci kısımdaysa anlatıcı değişiyor ve Tanrı gözüyle olaylara daha geniş, daha dışarıdan bir yerden tanık olmaya başlıyoruz. Aynı olayları başka karakterlerin gözünden görmek, bazı şeylerin neden yaşandığını ya da insanların birbirlerini nasıl yanlış okuyabildiğini fark ettiriyor. Özellikle insanların neleri nasıl gözden kaçırdığına bakmayı sevenler için ikinci kısmın farklı bir tarafı olduğunu düşünüyorum. Daha önce incelemelerimi okuyanlar, psikolojik anlatım tarzlarına ve parçalı kurguya olan zaafımı hatırlayacaktır.
Birinci kısımda bazen tek bir cümle, küçücük bir olay ya da geçip gidilmiş gibi duran bir detay görüyorsunuz. Ama ikinci kısma geçtiğinizde o küçük görünen şeylerin aslında ne kadar büyük sonuçlara dönüştüğünü fark etmeye başlıyorsunuz. Bir karakterin sıradanmış gibi anlattığı bir davranışın, başka bir insanın hayatında nasıl derin bir kırılmaya dönüştüğünü görebilisiniz, hikâyenin en sevdiğim taraflarından biri buydu.
Birinci kısımda Ercan ne anlatıyorsa, ikinci kısımda diğer karakterler de yine aynı olayların etrafında
Araf’ı değil, beni de biraz daha iyi anlayacaksınız.
Kitap iki kısımdan oluşuyor. İlk kısımda anlatıcımız Ercan bize kendi hikâyesini anlatıyor.. "Yazarken o kadar etkilenmemiştim ama okurken bir ara o psikoloji bana bile geçti, öyle anlattı ki Ercan" İkinci kısımdaysa anlatıcı değişiyor ve Tanrı gözüyle olaylara daha geniş, daha dışarıdan bir yerden tanık olmaya başlıyoruz. Aynı olayları başka karakterlerin gözünden görmek, bazı şeylerin neden yaşandığını ya da insanların birbirlerini nasıl yanlış okuyabildiğini fark ettiriyor. Özellikle insanların neleri nasıl gözden kaçırdığına bakmayı sevenler için ikinci kısmın farklı bir tarafı olduğunu düşünüyorum. Daha önce incelemelerimi okuyanlar, psikolojik anlatım tarzlarına ve parçalı kurguya olan zaafımı hatırlayacaktır.
Birinci kısımda bazen tek bir cümle, küçücük bir olay ya da geçip gidilmiş gibi duran bir detay görüyorsunuz. Ama ikinci kısma geçtiğinizde o küçük görünen şeylerin aslında ne kadar büyük sonuçlara dönüştüğünü fark etmeye başlıyorsunuz. Bir karakterin sıradanmış gibi anlattığı bir davranışın, başka bir insanın hayatında nasıl derin bir kırılmaya dönüştüğünü görebilisiniz, hikâyenin en sevdiğim taraflarından biri buydu.
Birinci kısımda Ercan ne anlatıyorsa, ikinci kısımda diğer karakterler de yine aynı olayların etrafındaÖzlem
Bu uygulamanın gerçek ev sahiplerinden biri olarak gördüğüm okurlardan birisiniz. Kitabınız 🌸 Hayırlı Olsun 🌸 yüreğinize, emeğinize, kaleminize sağlık. Alıntı ve incelemelerinizi keyifle okuyordum. Yorumlarınızda seçtiğiniz kelimeler, satır aralarındaki samimi ama seviyeli duruşunuz buranın hakkını veriyor. Kitabınızı da okumayı isterim.
Günümüzün sorunu sürdürülebilirlik. Umarım kalıcı olursunuz. Hem burada hem de yazı dünyasında.
Kolaylıklar dilerim.
Hala Ararken1000Kitap
Yaşam genelde, tekdüze, renksiz, acı verici ve yetersizdir. Sanat ve edebiyat bunu soslayarak bize sunar ki güzellik, heyecan, dürüstlük, eğlence, iyilik, doğruluk ve anlamlılık gibi şeylerin varlığına da inanalım, yaşamı daha yaşamaya değer bulalım.
Pamuk bunu yapmayı tercih etmediği için sıkıcı bulunuyor olabilir. Siyah beyaz bir ekrandan, 'olduğu gibi' dediğimiz 'gerçeklik' onun kitaplarının özelliğidir.
Hayat bir şeye inanmadan, beklemeden, bir yerlere gitmeden de yaşanabilir. Çoğu insan böyle yaşar, sıradan. Bunu olduğu gibi anlatabilen yazarlara da büyük diyoruz işte. Dostoyevski, Proust, Woolf, Joyce, Marquez, Faulkner... Pamuk da bunlardan biri.
Sıradan hayatı olduğu gibi anlatabilmek. Yaşamın kendisini doğrulamak. Belirli bir kişinin yaşadığı deneyimi, kendine özel sorunlarını, bireysel niteliklerini, arzularını, yıkımlarını ve ölümü anlatabilmek kolay değildir. Bireyi çözümlemek, toplumun içindeki yerini okuyucuya aktarabilmek, dönemsel ayrıntıları gerektiği zaman gerektiği şekilde kullanabilmek de ustalık gerektirir. Evrensel ve bireysel öğeleri çok güzel karıştırırsanız eğer zevk verir okuma işi.
Şimdiyi, dünü ve geleceği aynı düzlemde yaşatabilen adamlardan Pamuk.
Cevdet Bey ve Oğulları, 1974-78 yılları arasında yazılan bir ilk roman.
Orhan Pamuk'un ilk romanı.
Abdülhamit döneminin son yılları, Batılılaşma sabırsızlığı, cumhuriyetin ilk zamanları ve modernleşmenin daha doğrusu modernleşememenin yansıtıldığı bu kitap bir eski İstanbul panoraması.
Saraydan arta kalan refahı bölüşemeyen paşalar, aileleri, halk denen uyuşuk belirsizlik, aydınlığı Batı kafelerinde sütlü kahve içmek sanan züppeler, geleneği kirleten muhafazakârlar ilginizi çekiyorsa okuyun bu kitabı.
Sabah uyanır uyanmaz perdeyi aralayıp dışarıyı izlemek gibi bir his bırakıyor. Bir
Zen isimli okura yanıt verildi
Özlem
Vakit ayırıp okuduğunuz için teşekkür ederim. Roman seviyorsanız eğer keyifle okuyacağınıza eminim. Orhan Pamuk ülkenin yakın tarihine bireylerin psikolojik tahlilleriyle ustaca ışık tutar.