Öznur Kaya
@Oznrmrc
Elimden gelse seninle sekiz yüz elli iki bin kilometre hiç durmadan konuşurdum...
83 okur puanı
Şubat 2026 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Sırça KöşkEdebiyat
Sırça köşk kitabında beni en çok etkileyen hikâyeler “Cankurtaran” ve “Sırça Köşk” oldu. Ama sadece bu iki hikâye değil, hikayelerin tümü yazıldığı dönemden ziyade günümüz toplumunu da anlatıyor. Sabahattin Ali insanların korkularını, otoriteye bağlılığını ve sorgulamadan boyun eğmesini çok güçlü şekilde işlemiş.
“Sırça Köşk” hikâyesinde insanların gözünde büyüttüğü bir düzenin aslında ne kadar kırılgan olduğu anlatılır. İnsanlar ona inanmayı bıraktığında o düzen de yıkılır. Bu hikâye bana, toplumda güçlü görünen birçok şeyin aslında insanların; sessizliğiyle ayakta kaldığını, düşünmediklerinden ve görmediklerinden güçlendiğini düşündürdü.
“Cankurtaran” hikâyesinde ise insanların korkuları üzerinden nasıl yönlendirilebildiği gösterilir. Beni en çok etkileyen hikaye budur ki; yazar, kimi zaman yaslandığımız en güçlü duvarın üzerimize yıkılabileceğini açıkça göstermiş.
Bu iki hikâyenin beni etkileme nedeni insan psikolojisini çok gerçekçi şekilde anlatmasıdır. Sabahattin Ali sadece bir hikâye yazmamış, toplumun değişmeyen yönlerini göstermiştir.
Sabahattin Ali
Reklam
Hani kitabın bir konusu, mesajı veya amacı olur ve biz bunlar üzerinden ne anladığımızı tartışırız genelde.
Kafka bu kitapta herkesin mahkemede kendi davasını görmesini istemiş zannedersem. Çünkü benim kitapta bulduğumu başka bir okur bulamaz yada o başka okurun bulduğunu da üçüncü bir okur bulamaz. Çünkü sayfaları çevirirken kendi davamızı aradık, hatta belki bulduk. Yani demem o ki; kitapta okuduklarım benim mahremimdi, siz okuduğunuzda da okuduğunuz sizin mahreminiz olacaktır.
Ben de seneye bir daha okurum:)
Kitabın su gibi akmasından mı bahsetmeliyim, yoksa sonunda içimi ne kadar ezdiğinden mi, bilmiyorum…
Asla sıkılmadan okunabilen, tamamen saf ve özgün bir kalemi var yazarın. Duygular genelde öznel sayılır; çoğunlukla dokunulmaz görülmez, sadece yaşanır. Kimi zaman kalbimizde ince bir sızı olur, kimi zamansa bir ateş topu gibi yakar. Ama çoğunlukla sadece biz biliriz; anlatmak, başkasına gösterebilmek bazen imkânsız bile sayılabilir.
İşte tam bu noktada edebiyat, kalbimizi serinletmek ister. Şimdiye kadar böylesini ne okudum ne de işittim. Hamnet kitabında yazar, o ateş topunu ya da o ince sızıyı bir madde gibi avuçlarımıza bırakmış. Bu kitapta duygular artık öznel yargılar değil; nesnelleştirilmiş. Duyguları bu kadar kabul edilebilir, herkes tarafından dokunulabilir bir hâlde sunması gerçekten takdir edilmeden geçilecek bir şey değil.
Uzun yıllar boyunca tekrar tekrar okuyacağım bir kitabım daha var artık…
Ben bu kitaba bayıldımmm, kitaplıkta olması gereken ve gerçekten de hayatımızdaki o kritik anlarda bir durup nefes alıp düşünmemize çok yardımı olucak bir kitap. Tek solukta okunmuyor. Özellikle trawmatik birikimi olan insanları bi hayli zorlayabilecek bir kitap. Varsayalım ki yine başladınız sindirerek okumak daha faydalı olucaktır...
Ben uzun zamandır bir kitabı bu kadar heyecanla okumamıştım. Aciz, iradesiz bir insan nasıl olur diye bir soru sorsaydık, bence bütün yönleriyle ve tarafsız olarak anca bu kadar anlatabilirdik. Fareler ve insanlar kitabındaki Lennie'den sonra ilk kez Macide gerçekten içimi acıttı, o kadar üzüldüm ki...
Reklam
Reklam