Pakize Yapıcı
@Pakizee1
Sağlık teknikeri
Önlisans
Hatay
82 okur puanı
Aralık 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İnsanlığımızı yitirmeyelim:)
Hüzünlü bir hikaye, belki herkese uygun değil ama sizi hayatınız, aldığınız kararlar, değiştirebileceğiniz şeyler ve nasıl geliştirebileceğiniz üzerine derinlemesine düşünmeye davet ediyor. Olay örgüsü ilerledikçe kendinizi tamamen kaptırırsınız ve kahramanı yakın bir arkadaş olarak algılamaya, onun duygularını ve eylemlerinin ardındaki nedenleri anlamaya başlarsınız.
Az bilinen bir sanat eseri ama kalbimde kocaman bir yer edinmeyi başardı. Bu kitabı seviyorum ve ne zaman zor bir dönemden geçiyormuşum gibi hissetsem, zihnimi rahatlatmak için kitabı karıştırıyorum. Kimsenin onu dinlemek istemediği bir dünyada üzgün ve yalnız bir insanı tasvir eden, dönemine göre devrim niteliğinde bir eser.
Otomatik PortakalHayata Dair
On sekiz yaşını yeni bitiren Alex üç yıl içerisinde başına gelen onca olay sonrasında kendini yaşlı hisseder. Artık hayata başka gözlerle bakmanın ve yetişkin olmanın sırası gelmiştir. Yazar gençliği romanda şu şekilde tasvir eder: “Gençlik, gençliğini yapacaktır. Ama gençlik hayvanlar gibi davranmaktır. Hayır, tam olarak hayvanlar gibi değil de, daha çok şu küçük oyuncaklar gibi davranmaktır. Hani sokaklarda satarlar ya, içinde mekanizması, dışında da anahtarı olan küçük teneke adamlar vardır, anahtarını gır gır kurarsın, bırakırsın yürür gider ya kardeşlerim. Ama düz çizgide gider ve tabi bir şeylere toslar, düz gider tostos toslar, yaptığından vazgeçmez. İşte genç olmak, bu küçük makineler gibi olmaktır.”
Yazar, "Tüm hayvanların en zekisi, iyiliğin ne demek olduğunu bilen insanoğluna bir baskı yöntemi uygulayarak onu otomatik işleyen bir makine haline getirenlere kılıç kadar keskin olan kalemimle saldırmaktan başka hiçbir şey yapamıyorum…”der. Makineleşmiş insanı hepimizin zihninde yaratarak, okuyucusunu sorgulamaya yönlendiren yazarın, romanının birçok dile çevrilerek kült bir roman haline gelmesi aslında çok daha fazlasını yaptığının bir ispatıdır…
Her dönemde gençliğin ne yazık ki bir önceki nesille benzer hataları yaptığını ve bundan sonraki nesillerin de ders almadan aynı yollardan geçeceğini ironik bir dille anlatan roman, okuyucuyu sarsarak başka bir dünyadan okuyucusuna göz kırpıyor ve şöyle diyor:
Tüm kötülükler bu dünyada!
Akşam Güneşi:)
Olay kahramanımız Nazmi Bey ile Doktor Kemal arasında geçiyor gibi görünsede, aslında Nazmi Bey'in başından geçen dramatik yaşanmışlıklarını anlatıyor... Doktor Kemal adaya ilk geldiğinde Nazmi bey hakkında kimi peygamber gibi adam, kimileri aşırı yaramaz ve bencil, kimileri ise kahraman gibi duyumlar almıştır. Üç yıl sonra tekrar adaya ziyarete gelen Doktor Kemal, Nazmi Beyi görmek ister.. Bir tesadüf ile karşılaşırlar... Nazmi Bey, Doktor Kemal'e yaşadıklarını ve içindeki sırrını anlatmaya başlar.
Nazmi Bey'in gençliği, yaşadıkları, askerliği seçmesi... Paris'te okul ve eğlence yılları... Arabistan cephesinde yaşadıkları ve hırçınlıkları... Paris'e göreve giderken, yolda karşılaştığı arkadaşı İbrahim ve Kaymakam Nusret ile girdiği vatan savunması ve kahramanlıkları... Yaralanma sonucu emekliliği... Evliliği ve adaya yerleşmeleri, ada yaşadıkları...
Jülide'nin adaya gelişi, Nazmi Bey ile Jülide arasında önceleri meydana gelen kültür çatışması, daha sonra imkansız bir aşka dönüşen muhabbetleri...Nazmi Bey'i sona sürüklenmesiyle kapanıyor kitabımız.
O zamn Bir an önce okuyacaklar listemize ekleyelim.. ;)
Henüz 5 yaşında olan Zeze, oldukça yaramazdır. Aynı zamanda oldukça da duygusal olan Zeze'nin hayal gücü çok da gelişmiştir. Yeni eve taşındıklarında çok üzülen Zeze, bahçede gördüğü Şeker Portakalını kendine arkadaş edinir.
Ona tüm gününü ve hayallerini anlatır. Yılbaşı geldiğinde Zeze hediye beklentisine girse de yoksul olan babasının ona hediye alacak gücü yoktur. Babasını bu yüzden üzdüğünü görünce çok üzülür ve çalışarak babasına filtreli sigara alıp hediye eder.
Zeze bir gün sokak şarkıcısı Arivaldo ile karşılaşınca onunla şarkılar söylemeye başlar. Zezee'nin babası ise şarkı sözlerini müstehcen bulduğu için onunla görüşmesini istemez. Buna rağmen şarkı söylemeye devam edince babası onu kemerle döver. Bunun üzerine Zeze, artık onun oğlu olmak istemediğini söyler. Sürekli yaramazlık yaptığı için ailesinde sürekli dayak yiyen Zeze bir gün ablası ve abisi tarafından öyle bir dayak yer ki yerinden kalkamayacak hale gelir. Geçmişte arabasını çaldığı Portekizlinin oğlu olmak istediğine karar verir. Ancak Portekizli onu bu düşünceden vazgeçirir. Bir gün okuldayken Portekizlinin kaza yaptığını öğrenir. Öldüğünü öğrendiğine yıkılan Zeze'ye bir diğer haber ise bahçedeki Şeker Portakalının yol yapım çalışması için kesileceği haberidir. Kasabalılar Zeze'yi ziyarete gelir ancak o sadece Şeker Portakalı ile konuşur. Yıllar sona Zeze iyileşmiş, babası iş bulmuş olsa da çocukluğu artık ölmüş, kalbi soğumuştur.
Yine birçok şey öğrendiğim, son sayfasını kapattıktan sonra hemen bir dizi araştırmaya gireceğim ve bu sayede bilmediğim başka eserlere, filmlere ve yazarların dünyasına sürükleneceğim bir Zülfü Livaneli kitabı...
Elia Kazan ile dostluğunu daha önceki kitaplarından biliyordum. Bu kitabı okurken bu adamı yine kıskandım. Yaşar Kemal'le canciğer, Elia Kazan'la kadim dost, Arthur Miller ile fikir alışverişi yapmış, Gorbaçov ondan nasihat alıyor... Ne muhteşem değil mi? Fakat Ömer Zülfü Livaneli'nin bu seviyelerde bir dünya insanı olmasının en büyük sebebi çocuk yaşlardan beri durmadan ama durmadan okuması...
