Kendi yerimi, olanı ve olmayanı, akıntıda sürüklendiğim hayatımın şu döneminde; cümleleri, satırları, karakterleri, kaygıları ve kendi benzerliklerimle bana iyi gelen bir kitap oldu. Ben de umudumu iyiye yöneltmek, iyi bir günün iyi bir hayat olması temennisi ve yaşantısıyla kendi Hyunam Dong kitabevimi bulmak istiyorum...
Bu kitap kendini en güzel şu satırlarda ifade etmiş diye düşünüyorum:
"Kendi hızını ve yönünü bulan, düsüncelerle boğuşan, sarsılan, umutsuzluğa düşse de kendine inanıp bekleyen insanların hikâyelerini; çabalayıp toparlanmadıkça kendi benligimiz de dahil olmak üzere kendimizle ilgili birçok şeyi küçümser hale geldiğimiz bu dünyada, küçük çabalarımız, emeklerimiz ve istikrarımızı savunan bir hikâye. Daha iyisini yapmalısın diyerek kendimizi zorladığımız için günlük yaşamın neşesini yitiren bizleri sıcacık kucaklayan bir hikâye."