Tuncay Günaydın
@Partunc
Eserin bir roman olmadığını, aldığı öykü ödülünü kitabı bitirdikten sonra görmem üzerine anladım. Çünkü bazı hikayelerin birbirlerini yapboz gibi tamamlaması veya birbirinin devamı gibi olması biraz kafa karıştırıcı. Her birine ayrı bir öykü nazarı ile bakmak daha güvenlik veriyor insana.
Tarihi kurguları sevmem. Ancak yazar burada örnek bir tarihi tablo sunmuş önümüze. Olaylar Mısır'da geçmesine rağmen bu ülkenin veya coğrafyanın ismi anılmıyor. Tarihte tek tanrı inancını bilinen ilk kabul eden firavunu konu edinmesi, sonrasında yaptığım araştırmalarla benim için kazanç oldu.
Yazarın klasik üslubu, şiirsel, havada, muğlak... Çok dikkatli okumak gerektiriyor.
Bazen Bekiroğlu'nu okuyunca neden popüler kadın yazar evrensel olarak nadir bulunur anlıyorum sanki; tamamen camdan duygular üzerinde hareket eden taş gemileri erkekler kolay kolay anlayamıyor üstad.
Deniz Ülke Arıboğan
- ABD içerisinde, controllers, shapers ve abstainers şeklinde, ABD dış politikasının şekillenmesi gerektiğini söyleyen 3 ana grubun varlığından söz ediyor..
- Gelecekte Avrupa'nın ekonomik politikalardan dolayı kuzey-güney şeklinde ikiye ayrılmasını bekleyebileceğimizi iddia ediyor.
- ABD ile AB arasında imzalanması öngörülen Transatlantik Serbest Ticaret ve İşbirliği anlaşmasının çok ciddi sonuçlar doğurabileceğini ve Türkiye'nin de bu anlaşmanın bir parçası olmak yerine dışarıda kalması halinde bundan dezavantaj göreceğini belirtiyor.
Osman Hamdi Bey in hayatı... Sadece bir biyografi değil ama; bir tarih kitabı niteliğinde ayrıca. Akıcı bir üslup, emre caner in kaleminden...
Tabii kültür varlıklarının korunması hususunda bir çok referans var kitapta.
Yazarın ideolojisini kitaba fazlasıyla yansıttığını ve bir çok bölümde siyasi olarak duygusal ifadelere başvurduğunu söyleyebilirim. Belki Osman Hamdi Bey'in duygularını o şekilde yansıtmak istemiştir ama, bana pek öyle gelmedi doğrusu.
Genel manada çok başarılı bir romandı. Dönemi okudum, sadece okumadım aynı zamanda ciddi hissettim.
Kitabı bitirip kenarı koyduktan sonra üzerime ciddi biz hüzün çöktü. Gayet hızlı bir şekilde okudum, başarılı kurgulanmış bir eserdi. Olayların sunuşu hakkatten bir tablo gibiydi.
Paylaşılamayan bir çocuk, özgürlüğün önünde engel bir çok bağ ve nefret-sevgi karşılaşmalarının yaşandığı bir malikanenin resmedilişini okudum. Bir sanatçının dünyasına misafir olmak ayrıca güzeldi.
Yalnız çevirmenin "çokluk", "hanidir" gibi zarfları gereksizce zorlaması bence güzel bir pirinç pilavının içinden çıkan küçük taşlar gibi olmuş. Mezarlık için "gömütlük" demesine diyecek kelime bulamıyorum malesef.
Avrupa birliğiSiyaset
Anılar, kitabın temel meselesi. Hatırlamak tekniği ile yazılmış. Hatta bazı bölümler olaylar yaşandıktan sonra geriye dönüp sadece hatırlatarak yazılmış.
Roza Hakmen çevirisini okudum, bir çeviri okurken anlatımının ruhu ne kadar yazara ne kadar çevirmene ait asla ayırt edemem. Bununla birlikte kitabın başlangıç bölümlerindeki romanın yavaş, küflü, sisli ve sakin doğa anlatımını çok beğendim. Keşke hep böyle devam etseydi diye düşündüm hatta.
Aksiyon bulunan kısımlarda, bizdeki kötü tarihi romanları okuyormuş hissine ciddi ciddi çok kapıldım. Falanca bey tek başına gözleri bağlı bin kişinin hakkından geliyor tarzı... Kitabı yarıda bırakmayı dahi düşündüm bir ara. Bu anlatımı bayağı buldum ama aksiyon anlatımında dahi farklı karakterlerin duygu ve gözlemleri başarılı verilmişti.
Her şeyin ötesinde, eserin fikri güzeldi. Bir dönemki Pax-Britanya'yı sunmuş. 1950'lerden beri süregelen Pax-Avrupa'yı hatırlattı. Ve Brexit ile bunu bozmaya çalışan Birleşik Krallık'ı...
Peki Avrupa'nın sisi bugün nedir? Hukuk devleti, demokrasi, insan hakları, mültecilere yönelik sosyal devlet uygulamaları, çevre duyarlılığı vs. mi? Peki bu değerlerin bugünkü karşıtlarının bir çeşit bencillik ilkesi etrafında toplandıklarını düşünürsek, Axl'in romanın sonunda yaşadığı "ilahi adalet"i yaşamaları mukadder midir?