Kasım Günay
@Patrick_jane
Bir soluk, bir tütsü, bir uçan buğu;
İplik ki, incecik, örer boşluğu...
15 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Zavallı hafıza ! Günden güne yok olduğunu hissettiğiniz, vücut denilen şu toprak yığınının üzerinde durmadan yaşamaya çalışır durur. Hüzün verici bir bakışı senelerce hatırlar. Bir sözü bir gülüşü yıllarca saklar.
Desem ki vakitlerden bir nisan akşamıdır
Rüzgarların en ferahlatıcısı senden esiyor
Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini
Ormanların en kuytusunu sende görmekteyim
Senden kopardım çiçeklerin en solmazını
Toprakların en bereketlisini sende sürdüm
Sende tattım yemişlerin cümlesini
Desem ki sen benim için,
Hava kadar lazım,
Ekmek kadar mübarek,
Su gibi aziz bir şeysin;
Nimettensin, nimettensin.
Desem ki...
İnan bana sevgilim inan
Evimde şenliksin, bahçemde bahar;
Ve soframda en eski şarap.
Ben sende yaşıyorum,
Sen bende hüküm sürmektesin.
Bırak ben söyleyeyim güzelliğini,
Rüzgarla nehirlerle, kuşlarla beraber.
Günlerden sonra bir gün,
Şayet sesimi fark edemezsen
Rüzgarların nehirlerin kuşların sesinden,
Bil ki ölmüşüm.
Fakat yine üzülme müsterih ol
Kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini
Ve neden sonra
Tekrar duyduğun gün sesimi gök kubbede
Hatırla ki mahşer günüdür
Ortalığa düşmüşüm seni arıyorum
- Cahit Sıtkı Tarancı -
Bir kadına tecavüz edip, öldürdüğü için 14 yıl hapse mahkum olan Alex’e 2 yıl sonra bir anlaşma önerilir. Alex, şiddet eğilimli suçluları tedavi etmekte kullanılan yeni bir yöntemde kobay olmayı kabul ederse tahliye edilecektir. Ludovico Yöntemi, aslında psikolojideki klasik koşullanmanın (Pavlov’un Köpeği) uç bir yorumudur. Kişiye bırakması istenen davranışı gösteren görüntüler zorla izletilirken, aynı zamanda verilen çeşitli ilaçlarla kişi hasta hissettirilir ve bu görüntülerden tiksinmesi amaçlanır. Bir dönem eşcinsellere uygulanan bu ‘tedavi’ kitapta Alex’i şiddetten tiksindirmek için kullanılır. Sonuçta Alex şiddetten tiksinir ancak bir ‘yan etki’ olarak şiddet görüntülerinin arka planında çalan müzikten de tiksinir (Bethoven 9. Senfoni).
