“Her kim ki o varlığı bildikten sonra onun algısından ve idrâkinden yoksun kalır,ondan yoksun kaldığı sürece şüphesiz sonsuz bir elem içinde olacaktır;öte yandan o varlığı durmaksızın algılayan ve idrak edense hiç şüphesiz daimi bir lezzettedir,sınırsız mutluluk ve neşededir.”