‘Çocuksu bir narsisizmle bulunabilecek her şeyi, kendilerinin bulabileceğine inanan kimselerin gerçek istekleri yeniden çocuk olabilmektir.Herbert Marcuse gibi yazarlarda “sosyalizmin ve devrimin ana hedefi, olgunluğa ulaşmak değil, çocukluğa geri dönmektir.” biçiminde dile gelen bu görüşü destekleyip, yönlendirmişlerdir. Genç ve hayalleri canlı kaldığı sürece mutlu olan bu insanlar, bir süre sonra hiçbir önemli inanca ve düşünceye varamadıklarını görünce, büyük bir hayalkırıklığına uğramışlardır. Kendi içlerinde yönelecek bir merkez bulamayan bu kişiler, amaçsız, yorgun ve yaşamları zehir olmuş insanlar haline dönüşmüşler yada mutsuz fanatik göstericiler olarak kalmışlardır.’