Pelin Akın
@Pelinakin
31 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Reklam
“Vasili dünyayı hiç bu kadar güzel görmemişti. İnsanlar mı dünyayı çirkinleştiriyor, kirletiyorlardı, acaba? Derinden ürperdi, titredi, menevişli denize gözlerini dikti. Yok, yok, diye, geçirdi içinden, yok, yok, olamaz. İnsan sıcaklığı olmadan bu dünya böyle candan olamaz. İnsan gözleri bu dünyayı böylesine okşamadan, sevmeden bu dünya böyle güzel olamaz. Bu kokular, insanlar kokladıkları için böyle delicesine dünyayı doldurur, bu yıldızlar insanlar baktıkları için bu kadar parlaktırlar, bu denizler insanları sevinçten çıldırtmak için böyle menevişlenirler. Ve bu güzel dünyada, şu doğurgan topraktan, şu kokusu, rengiyle doludizgin açmış çiçekten, tanyerlerinin savrulan ışığından, insanın insanı kucaklayışından, öpüşten, sevinçten, sevdalardan, coşkulardan utanmadan insanlar birbirlerini öldürüyorlar.”
Son söz
"Yine kızacağım arabacı İvan'a, yine tartışacağım, bu arada kendi fikirlerimi söyleyeceğim, yine ruhumun en kutsal şeyleriyle başkalarınınkiler arasında, hatta karımınkiler arasında bir duvar olacak, yine onu korkularımdan dolayı suçlayacağım ve bundan pişman olacağım, yine akılla anlamayacağım neden dua ettiğimi ve dua edeceğim -ama artık hayatım, başıma gelebilecek olan her şeyden bağımsız olarak, bütün hayatım, onun her anı- eskiden olduğu gibi manasız olmamakla kalmayacak, ama ona yerleştirmeye muktedir olduğum iyiliğin tereddütsüz anlamına sahip olacak!" ♡
Reklam