Aygün
@Pencyek
9 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Felsefe
“Çok gariptir, çağımızda işler o hale geldi ki felsefe, anlayışlı insanlar arasında bile, ne teorik ne pratik hiçbir faydası olmayan boş ve kuru laf olarak kaldı. Bence bunun sebebi, felsefenin anayollarını sarmış olan safsatalardır. Felsefeyi çocuklar için ulaşılmaz, asık suratlı, çatık kaşlı ve belalı göstermek büyük bir hatadır. Onun yüzüne bu sahte, bu kaskatı bu çirkin maskeyi kim takmış? O ki, hep bayram ve hoş zaman içinde yaşamayı emreder bize.”
Önsöz IV
“Bir tek insan bütün serüvenini yaşıyor bu kitapta. Bir tek insan hep kendisi kalarak, en değişik, kendinden en uzak hallerine girip çıkıyor; insanların yarattığı tanrıların hiçbirini küçümsemeden, ama hiçbirine bağlanmadan bütün inançları süzüyor merakla. Kaşlarını çatarak baktığı kişiler yalnızca, inançları ve çıkarları için başkalarını asıp kesenler, bir de kendilerini bilmeden bilgin geçinenler, ders almasını bilmeden ders verenler. “
Beni 1500’lü yıllara götüren masalsı bir başyapıt. Orhan Pamuk, sonsözde belirttiği gibi, bu eseri yazmadan önce bir hayli fars, osmanlı sanat tarihini ve edebiyatını araştırmış. Eserde ‘hüsrev ile şirin’, ‘leyla ile mecnun’ ve daha birçok ünlü nakkaş, şairlerden alıntılar ve yaşantılar ile dönemin edebiyat ve sanatına ışık tutuyor. Buna ek olarak, dönemin İstanbul’unda, insanların günlük yaşamlarına dair hemen her şeyi bulabilirsiniz.
Bir osmanlı nakkaşhanesinde yaşanan cinayet de, batılı sanatın dinin hakim olduğu geleneksel sanata yavaş yavaş sirayet etmesi ile gerçekleşiyor.
Son olarak, masalsı ve mistik bir tema etrafında, tarihin içine yerleştirilmiş, sürükleyici bir olay ile muazzam bir roman diyebilirim. Tarihe, İslam sanatına ve arapça, farsça kelimelere ilgisi ve merakı olanlar için tavsiye edilir.
Masumiyet Müzesi ve Kırmızı Saçlı Kadın'dan sonra okuduğum üçüncü Orhan Pamuk kitabıydı. Diğer kitaplarında olduğu gibi yine okurken Sabahattin Ali kitaplarında hissettiğim yalınlık, duruluk ve akıcılığı hissettim.
Anadolu'nun bir köyünden genç yaşta İstanbul'a gelip yoğurtçuluk, bozacılık ve pilavcılık yaparak geçimini sağlamaya çalışan Mevlüt hikayenin ana karakteridir. Orhan Pamuk, Mevlüt karakterinin zihninden geçenleri, okuduğum diğer eserlerinde olduğu gibi okuyucuyu kendine çeken bir tatlılıkla ve kendimizde en az bir parçasını bulabileceğimiz şekilde yazıya dökmüş.
Diğer karakter ise içinde yaşadığımız toplumun temel özelliklerini barındırıyor. Uyanık, baskıcı, ezen, ezilen, birbirine kırdıran, kıskanç, hırslı, kibirli, sessiz, ete süte karışmayan karakterlerle bu coğrafyanın toplumu çok iyi analiz edilerek romana uyarlanmış.
Ülkenin kalbi İstanbul'un son 50 yılda nasıl değiştiğini tarihsel olarak harika bir şekilde yansıtmış yazar. Politik, ekonomik ve kültürel olarak yaşanan değişimlerin yaşayanları üzerinde etkilerini romanı yaratan alt etkenleri olarak sunmuş. Geçmiş merakı ile yaşanan değişimleri bu eser ile görmek okuyucuların bakış açılarını daha da genişleteceğini ve topluma pompalanan ön yargıları kıracağını düşünüyorum.
Son olarak eserin kurgu, analiz ve edebi açıdan çok başarılı bir başyapıt olduğunu söyleyebilirim. Orhan Pamuk'un toplumumuzu bu denli ayrıntılı ve başarılı bir şekilde yansıtmasını hem hayret hem de ilham verici buluyorum.
