Sana diyebilseydim ki,durum çok ciddi Bilge,aklını başına topla.Ben iyi değilim Bilge,seni son gördüğümden günden beri gözüme uyku girmiyor diyebilseydim.Gerçekten de o günden beri gözüme uyku girmeseydi.Hiç olmazsa arkamda kalan bütün köprüleri yıktım ve şimdi de geri dönmek istiyorum,ya da dönüyorum cinsinden bir yenilgiye sığınabilseydim.Kendime,söyleyecek söz bırakmadım.Kuvvetimi büyütmüşüm gözümde.
Sevdiğim yazarların başında Kafka ve Dostoyevski’yi sayarsam “Tutunamayanlar”ı okuyanlar için şaşırtıcı olmaz heralde.İnsanı,bu arada Selim Işık’ı yalnız bırakanların dünyasında böyle yazarlara da tutunamazsak sonumuz ne olur?Gonçorov’un “Oblomov”u bir zaman hepimizi çok sarsmıştı.