Sevdiğim yazarların başında Kafka ve Dostoyevski’yi sayarsam “Tutunamayanlar”ı okuyanlar için şaşırtıcı olmaz heralde.İnsanı,bu arada Selim Işık’ı yalnız bırakanların dünyasında böyle yazarlara da tutunamazsak sonumuz ne olur?Gonçorov’un “Oblomov”u bir zaman hepimizi çok sarsmıştı.
Istırabına sabırlı katlanırdı,çünkü nedenini başkalarında değil,kendinde arardı.Sevinçleri de yoldan çiçek toplar gibi koparır ve daha solmadan atardı;böylece her zevkin dibindeki acı tortuyu tatmazdı.
Yolunda sebatla,şevkle yürürdü;parasına göre yaşar,dakikalarının da,rublelerinin de hesabını bilir,harcadığı heyecanı,ruh gücünü dikkatle ölçüp biçerdi.