Kübra Koç
@Perakedisii
Dışımız serseri içimiz kütüphane
83 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
KIRGINLIĞIN YAŞI YOK!Edebiyat
Bir kitabı okurken neden ağlarız sizce?
Karakterlerin yaşadıklarına üzüldüğümüz için mi yoksa o yaşananların aslında bizim yaşadığımız şeyler olduğunu hatırladığımız için mi?
Herkese selamlar sevgili kitap dostlarım!
Yine 
Şermin Yaşar okudum; yine güldüm, düşündüm, hüzünlendim ve yine ağladım… Yazar nasıl yapıyor bilmiyorum; her seferinde bu kadar basit bir dille bu kadar duygu yoğunluğunu nasıl oluşturabiliyor gerçekten takdir edilesi… Yine bütün hücrelerimle empati kurdurttu bana… Tokat gibi çarptı Selime Teyze’nin duyguları suratıma; Meltem ise hafızamın derinliklerine ittiğim anıları gün yüzüne çıkardı…
Kitabı aslında birkaç gün önce bitirdim ama inanın duygu dünyamı öyle bir altüst etti ki ne yazacağımı bilemediğimden bekledim biraz hislerimin demlenmesini… Kitabın konusu basit gibi gelebilir kimilerine:
Annesi-babası tarafından terk edilen Meltem ile çocuklarına kırılıp kimseye haber vermeden bir dağ köyüne yerleşen Selime Teyze’nin hikayesini anlatıyor kitap. Çok tanıdık; Müge Anlı konusu gibi sanki :)) Ama gerçek edebiyatseverler bilirler ki mesele asla sadece konu değildir. O konu üzerinden yaşanmışlıklar, okurda uyandırdığı duygular, hayata dair verdiği mesajlar, oluşturduğu farkındalıklar vs. vs… 
Altı Harfli Bir Tatlı kitabı da okurunun öyle yerlerine dokunuyor ki o yüzden çok kısa bir zamanda bu kadar sevildi bence. En azından benim için öyle oldu…
Peki beni bu denkl etkileyen şey ne oldu?
Selime Teyze oldu… Neden mi?
Sevgisizlik, çocukluk travmaları ve bunların karakterlerimize, şimdimize etkileri vs…
Bunlar birçoğumuzu inanılmaz etkileyen, yaralarımıza dokunan ve farkındalık oluşturup belki de iyileşme yolunda bizlere kılavuzluk eden konular… Bu tarz konuları işleyen çok fazla kitap var, çok popüler son dönemlerde ki birçoğunu çok seviyorum ve de çokça işlenmeye,
Şermin Yaşar okudum; yine güldüm, düşündüm, hüzünlendim ve yine ağladım… Yazar nasıl yapıyor bilmiyorum; her seferinde bu kadar basit bir dille bu kadar duygu yoğunluğunu nasıl oluşturabiliyor gerçekten takdir edilesi… Yine bütün hücrelerimle empati kurdurttu bana… Tokat gibi çarptı Selime Teyze’nin duyguları suratıma; Meltem ise hafızamın derinliklerine ittiğim anıları gün yüzüne çıkardı…
Kitabı aslında birkaç gün önce bitirdim ama inanın duygu dünyamı öyle bir altüst etti ki ne yazacağımı bilemediğimden bekledim biraz hislerimin demlenmesini… Kitabın konusu basit gibi gelebilir kimilerine:
Annesi-babası tarafından terk edilen Meltem ile çocuklarına kırılıp kimseye haber vermeden bir dağ köyüne yerleşen Selime Teyze’nin hikayesini anlatıyor kitap. Çok tanıdık; Müge Anlı konusu gibi sanki :)) Ama gerçek edebiyatseverler bilirler ki mesele asla sadece konu değildir. O konu üzerinden yaşanmışlıklar, okurda uyandırdığı duygular, hayata dair verdiği mesajlar, oluşturduğu farkındalıklar vs. vs… Altı Harfli Bir Tatlı kitabı da okurunun öyle yerlerine dokunuyor ki o yüzden çok kısa bir zamanda bu kadar sevildi bence. En azından benim için öyle oldu…
Peki beni bu denkl etkileyen şey ne oldu?
Selime Teyze oldu… Neden mi?
Sevgisizlik, çocukluk travmaları ve bunların karakterlerimize, şimdimize etkileri vs…
Bunlar birçoğumuzu inanılmaz etkileyen, yaralarımıza dokunan ve farkındalık oluşturup belki de iyileşme yolunda bizlere kılavuzluk eden konular… Bu tarz konuları işleyen çok fazla kitap var, çok popüler son dönemlerde ki birçoğunu çok seviyorum ve de çokça işlenmeye,Emine İnen isimli okura yanıt verildi
Kübra Koç
Şermin Yaşar’ın kalemini ancak sen bu kadar naif bir dille anlatabilirdin. Emeğine yüreğine sağlık canım arkadaşım. Yine çok güzel bir inceleme olmuş ♥️🙏🫂
Reklam
Çıplak Ete Kavuşan Aşk Sandı…Edebiyat
Herkese selamlar,
Bugüne kadar okurken en çok zorlandığım ve en çok nefret ettiğim ana karaktere sahip olmayı başaran 
Masumiyet Müzesi incelemesi ile geldim.
Nahifliğimi ve hanımefendi duruşumu bozmadan bu incelemeyi nasıl yazabilirim bilmiyorum ama deneyeceğim :)))
Çünkü “AŞK” duygusuna hakaret olarak tanımlayabileceğim Kemal, o kadar nefret ettirdi ki kendinden; ağzımı bozmadan, hakaret etmeden nasıl bitecek bakalım incelemem :))
Yazarımız 
Orhan Pamuk , sansasyonel bir isim.. Ermeni olayları, Mustafa Kemal Atatürk ve Türklük ile ilgili fikirleri, siyasi ve dini görüşleri vs. vs… Kendisinden okuduğum ilk kitaptı ve bütün önyargılarımı bir kenara koyup, sadece kitaba ve edebi yönüne yoğunlaştım okurken. Zaten birazdan göreceğiniz üzere de eleştirilerimin onun görüşleri ve fikirleriyle alakası yok, baştan anlaşalım :))
İlk başta yazara ve kitaba hakkını vererek başlamak istiyorum.
Masumiyet Müzesi, müze ve kitabı bütünleştirip yazılma fikri ile zaten başlı başına orijinallik abidesi. Bilmeyenler için açıklayayım, yazar kitabı yazmaya başlarken müzeyle beraber düşünüp ikisini birden oluşturmaya başlamış. Yani önce kitabı çıktı ve tuttu, hadi müzesini açalım da ticari amaç güdelim gibi bir durum söz konusu değil. Ki zaten müzenin bileti de kitabın içerisinde var. Kitabınız varsa müzeye de bedava girebiliyorsunuz.
Kitabın kurgusu da başından beri hep müzeyle iç içe gidiyor. Dediğim gibi kurgusuna bayıldım, orijinal fikirlere hep bayılırım zaten :))
Beni mest eden diğer şey ise yine kurgusuyla ilgili. Kitap öyle bir yazılmış ki sanki bir biyografi okuyorsunuz. Kemal’in topladığı eşyalar, 500 sayfalık bütün yaşanmışlık müzede toplanmış ve kitap bitince acaba bu gerçek yaşanmış bir hayat hikayesi mi diye araştırırken buluyorsunuz kendinizi. Bu tarz kurgulara bayılıyorum. 
Tarık Tufan ‘ın
Masumiyet Müzesi incelemesi ile geldim.
Nahifliğimi ve hanımefendi duruşumu bozmadan bu incelemeyi nasıl yazabilirim bilmiyorum ama deneyeceğim :)))
Çünkü “AŞK” duygusuna hakaret olarak tanımlayabileceğim Kemal, o kadar nefret ettirdi ki kendinden; ağzımı bozmadan, hakaret etmeden nasıl bitecek bakalım incelemem :))
Yazarımız Orhan Pamuk , sansasyonel bir isim.. Ermeni olayları, Mustafa Kemal Atatürk ve Türklük ile ilgili fikirleri, siyasi ve dini görüşleri vs. vs… Kendisinden okuduğum ilk kitaptı ve bütün önyargılarımı bir kenara koyup, sadece kitaba ve edebi yönüne yoğunlaştım okurken. Zaten birazdan göreceğiniz üzere de eleştirilerimin onun görüşleri ve fikirleriyle alakası yok, baştan anlaşalım :))
İlk başta yazara ve kitaba hakkını vererek başlamak istiyorum.
Masumiyet Müzesi, müze ve kitabı bütünleştirip yazılma fikri ile zaten başlı başına orijinallik abidesi. Bilmeyenler için açıklayayım, yazar kitabı yazmaya başlarken müzeyle beraber düşünüp ikisini birden oluşturmaya başlamış. Yani önce kitabı çıktı ve tuttu, hadi müzesini açalım da ticari amaç güdelim gibi bir durum söz konusu değil. Ki zaten müzenin bileti de kitabın içerisinde var. Kitabınız varsa müzeye de bedava girebiliyorsunuz.
Kitabın kurgusu da başından beri hep müzeyle iç içe gidiyor. Dediğim gibi kurgusuna bayıldım, orijinal fikirlere hep bayılırım zaten :))
Beni mest eden diğer şey ise yine kurgusuyla ilgili. Kitap öyle bir yazılmış ki sanki bir biyografi okuyorsunuz. Kemal’in topladığı eşyalar, 500 sayfalık bütün yaşanmışlık müzede toplanmış ve kitap bitince acaba bu gerçek yaşanmış bir hayat hikayesi mi diye araştırırken buluyorsunuz kendinizi. Bu tarz kurgulara bayılıyorum. Tarık Tufan ‘ınKübra Koç
🙌💕