Ahmet
@Percyjacks
Dokuz Eylül Lisans
4 okur puanı
Mart 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Hayatımda hiç " Bu arkasını dönüp giderse ben ne yaparım " Endişesiyle sevilmedim. O yüzden bizim gidişimiz gitmekten sayılmaz.
Kendini seviyorsan bir insanın seni bu kadar sevmesine muhtaç olmayabilirsin, hayat bu illa ki seni de bu endişeyle seven birileri çıkar. Karamsar olmamak lazım :)
Reklam
Kayıp karmaşık olsun ya da olmasın, hepimiz kendi
zamanımızda ve kendimizce iyileşeceğiz. Hiç kimse bize, artık iyileşmiş olman gerekir ya da bu süreç çok hızlı gidiyor diyemez. Kaybın acısı daima kişiye özeldir. Yaşamaya devam ettiğimiz ve ona saplanıp kalmadığımız sürece iyileşiriz.
Ölenle ölünmüyor da yaşamak da çok zor geliyor. Hiç alakasız bir şekilde insan kendisinin neden hayatta olduğunu sorguluyor birden. Sanırım kaybettiği kişinin yanında olmak istemesinden kaynaklı bu sorgulama.
Kesinlikle. Ölen anne babasının arkasından ölmek isteyen (yanlarında olmak isteyen) çok insan gördüm. O durumda yaşamanın anlamsız gelmesi çok normal. Bizi hayata bağlayan sevdiklerimiz sonuçta. Öyle insanlara çok büyük saygı duyuyorum acılarından dolayı. Yasın insanı büyütüp olgunlaştırdığı ortada olan bir gerçek ama sorsak insanlar bunu ister miydi, çoğunlukla hayır. İnsan sevdiğini hiçbir şeyle değişmek istemez ki. Ama bu da bir ders işte. Hayatta bize verilen (sevdiklerimiz dahil) hiçbir şey, hiçbir kimse kalıcı veya bize ait değil. Her şey geçici ve bunun değerini bilerek yaşayınca insan bir nebze iyi hissedebiliyor.
Hayat Kuralı No. 451000k
Buradan anlaşılıyor ki çoğu zaman sadece kader ve sahip olduklarımız hesaba katılsa da mutluluğumuz aslında kim olduğumuza, bizim bireyselliğimize bağlıdır. Kader düzelebilir ve yetingenlik ondan çok şey talep etmez; fakat ahmak her zaman ahmaktır ve ruhsuz bir hödük sonsuza dek ruhsuz bir hödük olarak kalır, isterse cennette çevresini huriler sarsın. "En büyük mutluluk, kişiliktir."
Sayfa 53
Tam anlamıyla bu yargıya katılabilir misin? Kader kavramını tamamen yok saymak imkânsız bence çünkü bireysellikle bir yere kadar bazı durumları sindirebilirsin. Örneğin bir sınavdan düşük alırsın ama diğer sınavla onu düzeltebileceğini bilip mutlu olabilirsin bu bireysellikle mümkün ama çok sevdiğin birini kaybetmeyi sindirmezsin bu da kader. Aslında pozitif insanlar genelde mutlu oluyorlar çünkü günlük hayattaki çoğu şeyi fazla takmadan yaşayabiliyorlar bence.
