misa
@Perdita
istanbul
31 Ocak
13 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Kendini açıklar insan
Bir vahşet gibi de olsa
yaratılır orda umut
Hızlı bir ibreye döner
yürekse
Yaşamını içerirken bir
yandan
İşler ölümünü de.
Edip Cansever, YENGEÇ
Sayfa 31
Dünya, her bakımdan, ancak kurulmakla varolur : ona yönelmiş, onu kurmağa çalışan bir çaba yoksa, dünya da yoktur, olmaz.
Sayfa 28
Yani, aslında, hep bütün bir yaşamın ağırlığıyla söylenir, "Buradayım" sözü... "Buradayım" dediği yer, demek ki, 'saptanmış' bir yer değil, bir yola götüren yöndür.
Sayfa 22
Burada
Eski Ahit'in tanrısı, zaman zaman, 'seçtikleri'ne seslenir:
"İbrahim, İbrahim neredesin?"
"İşte ben buradayım."
Dinin mantığı içinde, Tanrı'nın, İbrahim'in nerede olduğunu bilmemesinin -onu görememesinin- olanaksız olduğunu düşünürsek, ona seslenmenin amacı onun yer'ini tespit etmek değil; nasıl bir bilinç konumunda olduğunu kendi ağzından işitmek, olduğunu anlarız.
Sayfa 20
--ne demek istediğimi açıklayamam. Açıklayabilseydim bile, bunu yapmak içimden gelir mi, pek emin değilim.