Pandora'nın kutusu açılıp, Zeus'un içinde sakladığı bütün kötülükler dünyaya saçıldığı zaman, orada son bir kötülük kaldığından kimsenin haberi olmamıştı: Ümit. O zamandan beri, yanlışlıkla kutuyu ve içindeki ümidi iyi şans olarak yorumladık. Fakat Zeus'un arzusunun, insanların kendilerini işkenceye teslim etmeleri olduğunu unuttuk. Ümit kötülüklerin en kötüsüdür, çünkü işkenceyi uzatır.
Kimi tutuculuklar uzun yıllar geciktirebiliyor, toplumların kimi tartışılmaz gerçeklere ermesini. Bugün artık her Fransız Shakespeare’in dehasını tartışmasız kabullenirken, her centilmen İngiliz Moliere’e şapka çıkarmaktadır.
Tutuculuk, uluslara zaman kaybettirmekten başka hiç bir işe yaramıyor.