Dave Pelzer .
Tek ortak noktamızın , yaşadığımız evlerde ki aç bırakılma konumuz .
Bende abim ve yengemde kalırken senin hikayene benzer olaylar yaşadım ,
Babanın senin için nasıl çaba gösteriyorsa abim de benim için gösterirdi , bahane arıyor , alttan al deyip dururdu .
Abimm evdeyken melek gibi davranır , abim yokken de beni kapıda bir 10 dk bekletirdi .
Eve misafir gelince normal insan gibi davranırken , kimse yokken hayvan muamelesi yapardı .
Yaklaşık 1 ay kadar abimin evinde bir lokma bir şey yemedim ve bir yudum şey içmedim .
Yediğim sadece iş yerinde ki öğlen yemeğiydi , onu da yoğunluktan ağız tadıyla bile yiyemezdim .
Aybaşı olduğum bir gecemi hatırlıyorum , odasına gidip dolaptan bir ped almaya korktuğum geceyi , 1 damla kan bulaşmasın yatağa diye tüm gece uyuyamamıştım korkudan ,
Sabaha doğru odaya yavaştan girip gün içinde giyeceğim 2 parça bir şey aldım ve sezdirmeden odadan yavaşça çıktığımi hatırlıyorum.
O gün çarşıya inip bir kozmetikten ihtiyacım olan şeyi aldım ve köprü altında ki belediyeye ait abdesthaneye gidip üstümü degiştim .
Buna benzer yaşadığım nice gecelerim oldu ,
20 yaşında bir genç kız olarak hayatın korkunç yüzüyle taa o zaman tanıştım .
Benim yüzümden abimle her gece kavgalar ettiğinin, komşuların aile apartmanın wp grubuna gönderdiği ikaz mesajlarını hiç saymıyorum bile .
Bağırışlari duymamak için kulaklığımı takıp son ses müzik dinlerdim , ağlardım çoğu zaman, tülbentimi ağzıma koyar hıçkırıklarım duyulmasın diye kendimi yer bitirirdim .
Çoğu zaman gece açlıktan uyuyamadım , hatta çalıştığım klinikten 3 5 aldığım kuruşla Bim'den aldığım balık krakerkerle açlığımi bastırırdım.
Oncaa şey yaşadın , neden ev tutmadın diye sorabilirsiniz,
4 bin alıyordum o zamanlar .
Abimm yokken çoğu zaman halam ve teyzemde kalmak için bahaneler
Kızıl , açıkçası ben bu kitabı okurken adeta içinde kendimi yaşadım üniversiteye gelen çocuksu saf duygular ve kendini arama boşluğu . Okuduğum her bir satırda kendimi Berger'in yerinde olduğunu iliklerime kadar hissettim . Üniversiteye giden 17 yaşında bir tıp öğrencisi gittiği yerde adeta bir boşluğa düşünüyor ve uzun bir müddet tek başına mücadele veriyor . Ah Berger beni yaşıyorsun üniversitede ki yaşadığım benzer birçok sorunu yaşamışsın .
Asıl taslağa gelecek olursak ,
Dili oldukça kaliteli ve akıcı bir kitap .
Bir çok kişinin hayatını yansıttığına eminim okuyup kendinizde bulacaginiza da
Tek problem sonu pek hoş bitmedi yaa bu şekil hayal etmemiştim . Stefan ZweigKızıl @pepita_
Doğaüstü bizim cehaletiimizden beslenen bir fanteziden başka bir şey değildir.
Doğru, uzun süre güneşe bakamıyacağımız gibi uzun süre ölümü de düşünemeyiz.
“Geçerdi hep
Pırıltılı kanunlar
Neves gecelerden
İhtimal buhranlı gecelerdi hep
Yüreğinde yalnızlığın tortusu
Vazoda yaseminler
Ufukta yağmur kuşları
Çözülmez bilmecelerdi hep
Ansızın dalar
Bir yorgunluğa uyanırdın
Güneş çekilmiştir bahçelerden
Lambalar çok erken yanmış
Aldatılmak korkusu
Sık sık bozulan yeminler
Enfarktüs kuşkuları
Sinsi bir kederdi hep
Zaman zaman düşündüğün
Aklına geldikçe güldüğün
Şan şeref ve ün
Beyhude şeylerdi hep”
... bütün engellere rağmen biz okurları için kitap yazıp yayımlatması bile harika.
Kitapta bölüm bölüm anlatılan öyküler var. En çok da "Seher " etkiledi beni, tecavüze uğrayan ve daha sonra başına gelen olaylardan bahsetmektedir, insanların güven konusunu gözden geçirmesi gerektiğini hiç bir insanın göründüğü gibi olmadığını anlatır.