Ayça
@Phoneix
Siz var olan şeyleri görür ve şöyle dersiniz ‘Neden?’
Oysa ben hiç olmayan şeyleri hayal eder ve derim ki ‘Neden olmasın’
G.Bernard Shaw
151 okur puanı
Mayıs 2017 tarihinde katıldı
Kitap,psikoloji kategorisinde gösteriliyor.Yazarın bir psikiyatrist olmasından kaynaklanıyor diye düşünüyorum.Kanimca kişisel gelisimle psikolojik roman olma arasında kalmış.Anlatilan ifade edilmek istenilen durumlar benim için çözümlenmiş sindirilmiş bir halde olduğu için kitap bana anlamlı gelmedi.
Öte yandan karakterlerine isim vermek yerine renklerin gücünü kullanması ayrı bir anlatım tarzıni ortaya çıkarmış.Mustafa Ulusoy,kitaba karakterlerin ruhiyetlerini ya da hayatta durma nedenlerini renklerle bağdaştırarak okuma açısından farklı bir boyut kazandırmış.Tekrarlarin olması ise zorlayıcı bir kitap olmasına neden olmuş.
Öncelikle kitabın akılla değil de kalple okunması gerektiğini düşünüyorum.Çünkü yazılanları anlamaya akıl yetmiyor.
Hikaye 1983 yılında geçiyor; 35 yıl önce.Hala Firdevs gibi kadınların olduğu
Puan vermedi·64 syf.··
Beğendi
·2018 25. kitabı
·25 saatte okudu
·Okunma: 04 Ekim 2018 21:35
Kitapla ilgili bir şeyler yazmadan önce Zweig ile ilgili bir iki kelam söylemek istiyorum.Yazarla bir çok platformda,edebiyat dergilerinde sık sık karşılaşıyordum.Bir çok okur Zweig'dan övgüyle bahsediyordu.Ben de ise bu durum,uzaklık duygusu yaratıyordu.Hiç bir kitabını okumadan oluşan bu ön yargım yükte hafif paha da ağır bu kitapla hayranlığa döndü.
Aslında ,İsimsiz bir kadının adının sadece baş harfini bildiğimiz bir adama yıllarca duyduğu platonik aşkı anlatan Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu eseri ilk bakışta sıradan geldi bana.Sayfalar ilerledikçe ise yazarın sıradan görünen bir konuyu anlatırken gerek uslubuyla gerekse psikolojik analizleriyle muazzam bir ahenk yakalaması gönlümü çeldi.
Zweig aşık bir kadının,hüznünü,umarsız isteklerini laf kalabalığı olmadan anlatarak o kadının yerine kendimi koyabilme yetisini sağladı.Bay R.ise ben de hem acıma hem kızgınlık duygusunu yarattı.Acıdım çünkü savruk bir hayatın içindeydi.Kızdım hoyratça ve bencilce olan davranışlarının sonuçlarını görmüyordu.
Bazen görünen ötesindekini görebilmek gerekir.Zweig 'ın bu durumu başarabilmiş bir yazar olduğunu düşünüyorum ki her yazarın harcı olan bir durum da değildir.
İşte bu yüzdendir ki Ocak ayını Zweig ayı olarak ilan ettim.
Dune serisinin ilk kitabı olan Dune’da ,Arrakis Gezegeni,Fremenler,Bene Gesseritler ve bir mesih olarak kabül edilen Paul Muaddible tanışmıştım.Serinin ikinci ayağı olan Dune Mesihi’nde ise ilk kitapta çok fazla bahsi geçmeyen Sima dansçıları Ve Tleiaxların ortaya çıkması benim için ayrı hikayelere yolculuk demekti.Yeni güçler,entrikalar,sürpriz konuklar kitabı zevkle okumama yetti.
Gelelim kitaba.Kurgunun başladığı noktadan 12 yıl sonraki Arrakis gezegeni kurgulanmış bu sefer.İmparator mesih Paul,daha da olgunlaşarak gezegeni
yönetmeye aynı zamanda da olası tehlikelere karşı ayakta kalmaya çalışan bir durumla karşı karşıya artık.Suikastler,güç savaşlarıyla uğraşırken iyi bi aşık olma çabasında.Hem dini hem de siyasi lider olarak Paul’ün kendini sorgulamaya başlaması da sık sık kurgunun içinde yer alıyor.
Genel olarak ilk kitaba göre durağan olsa da aynı zeka ve aynı tat var Dune Mesih’inde.Politik ve dini olaylar örgüsü ise çok ustaca yazılmış.Çoğu zaman ise bir ara kitap hissiyatını yaşadım.Daha büyük olaylara bir hazırlık kitabı sanki.Yine de sağlam bir kurgulamayla karşı karşıya olduğumu bildiğim için bu düşüncelerimi geri plana atarak okuduğumda ise çok zevkli bir okumaydı benim için.Dune en beğendiğim serilerden biri olmaya aday.
Son olarak,Kabalcı Yayınevinden okudum.Yazım hataları, İthaki Yayınlarına göre,yoktu.Rahatsız olduğum tek nokta;Paul Muaddib olarak tanıdığım karakterin Paul Müeddib olarak redakte edilmesiydi.
Dune Çocukları kitabıyla yola devam,Bakalım orada neler bekliyor beni:))
Aziz Nesin,benim için ironi ve hicivin ustalarından.Elime aldığım her kitabını hem büyük bir merakla hem de tedirginlikle okurum.Bilirim ki gülerken ağlayacağım;yazdıklarının var olduğunu görüp kızgınlıkla kitabı kapatıp dayanamayıp tekrar okumaya başlayacağım.Bu kitapta da durum farklı değildi.Peki vazgeçtim mi?Hayır tabii ki.
İnce bir zekayla örülmüş hikayelerden uzaklaşamazdım.
Diğer eserlerinden derlenmiş hikayelerden oluşan bir kitap.Aziz Nesin yapmış yine yapacağını.Muazzam bir hikayeleme,satır aralarında yaşanmış olaylar.Hepsi birbirinden sağlam hikayeler.Birini bile diğerinden ayırt edemem.Siyaset desen var,toplumsal sorunlar desen o da var.Kurgusal gibi gözüken ama gerçeğin taa kendisini anlatan yazılar okunmaya değer.
Sözün özü Nesin okuyun okutun.Değerli yazarlar her zaman bilinmelidir.
