Hiçbir zaman yanlız ve yürüyerek yaptığım seyehatlerdeki kadar düşünmedim, var olmadım, yaşamadim, kendim olmadım... Bütün doğaya efendisiymişim gibi hükmediyorum; manzaralar arasında aylak aylak dolaşan yüreğim, çarpmasına vesile olanlarla birleşip özdeşiyor, büyüleyici hayallere sarmalıyor kendini, nefis duygularla sarhoş oluyor.
"Sana dürüst davranmak istiyorum," diyen birisi nasıl çürümüş ve sahtekârdır. Ey insan, sen ne yapıyorsun? Bunu söylemene gerek yok. Dürüstlük kendiliğinden anlaşılmalı. Yüzünde yazmalı, sesinde çınlamalı.
Aman söz etme bana, renkli kalabalıklardan,
Onları görür görmez, ruhum kararır.
Bizi zorla girdabına çeken,
O gidip gelen insan selini gözümden sakla.
Gökyüzünün sessiz eşiğine götür beni