Çöpleri, dallara takilmis sallanan naylon parçalarini, tel orgüye takilmis tuhaf seylerin olusturdugu hatti düsünüyordum ve gözlerimi kisip çocuklugumdan bu yana kaybettigim her seyin buraya surüklendigini hayal ettim, şimdi burada, hepsinin önünde duruyordum ve yeterince beklersem, tarlalarin ötesinde, ufuk hattinda ufacik bir figür belirecekti, ben onun Tommy oldugunu görene kadar yavas yavas büyüyecek ve bana el sallayacak, belki seslenecekti. Hayalim bundan öteye hiç gitmedi -buna izin vermedim- ve gözyaslarim yüzüme aksa da ne hickirarak agladim ne de kontrolümü kaybettim. Sadece biraz bekledim, sonra arabaya döndüm; nerede olmam gerekiyorsa oraya gitmek için….
“Yaşamak aslında birbirinden kopuk yaşantılar arasında bağlantılar kurmaktır.
Bir hatırayı diğerine bir fotoğraf albümü
değil yaşayan bir insan bağlar.”