Kopuş
Bağlanamadığı için kopan birinin bakış açısından yazılmış denemelerden oluşan bir kitap.Yaşamını sevdiklerini hayatın akışını kendini koruyan bir çember gibi değil de boğan bir kafes gibi algılıyor yazarımız.
Her sevgi bağlanmasına, kendisinin tanımladığı "özgür ruhuna" atılan bir urgan muamelesi yapıyor. Sebebi veya sonucu ne olursa olsun en ufak hadisede kopan/kaçan olmayı toksik bir şekilde arzuluyor.
Sevgi istikrar kavramları bilincinde yer etmemiş. İhmal edilen bir çocukluk ya da disosiatif zemine oturmuş düşünce yapısının da bunda etkisi olması muhtemel. Bu durum göz önünde bulundurulduğunda , en ufak tetiklenmede direk kopuşa meyleden göçmen bir kişilik yapısı sergileniyor.
Bir de kitapta çevirmen kitaba yazardan daha fazla müdahale etmiş kendi düşünceleri ve eklentilerini eklemiş bu da kitabı okurken akıcılığı ciddi anlamda sekteye uğratıyor. Kitabın kendisini değil de yorumlanmış versiyonunu okuyor gibiyiz. Bu eklentiler aynı sayfaya değil kitabın en sonuna eklenmeliydi.
Bir çeviride kitaba bu denli müdahaleyi doğru bulmayanlardanım