Hayat bazen çok cimridir: İnsanın yeni bir duygu tatmaksızın, günler haftalar, aylar hatta yıllar geçirdiği olur. Sonra bir kapıyı bir kere açınca ortaya çıkan boşluğa bir çığ iner. Bir an hiçbir şeyiniz yoktur, bir sonraki an kabul edebileceğinizden fazlasına sahipsinizdir.
Aşk başkasında değil kendimizdedir onu biz uyandırırız. Ama uyanması için, bir başkasına ihtiyaç duyarız. Evren, sadece heyecanlarımızı paylaşacak biri olduğunda anlam kazanır.
İnsanoğlu susuzluğa bir hafta, açlığa iki hafta katlanabilir, yıllar boyunca sokakta yaşayabilir ama yalnızlığa dayanamaz. Bütün işkencelerin, bütün ıstırapların en kötüsüdür o.