Çoğu kez kendinizi hazdan mahrum etmeniz arzuyu varlığınızın kuytularında biriktirmekten başka bir şeye yaramaz. Bugün ihmal edilmiş gibi görünenin yarını beklemediğini kim bilebilir?
Belki yeni baştan başlayabiliriz. Yepyeni, zengin bir toprakta… Kaliforniya’da. Meyvelerin boy attığı yerde. Yeni baştan başlarız.
Ama başlanmaz ki! Ancak yeni doğan bir bebek baştan başlayabilir. Sen, ben… Biz artık geçmiş zamanız. Bir anlık öfke, binlerce sahne… Oyuz biz. Bu toprak, bu kırmızı topraklar biziz. Baştan başlayamayız.
Piştî zivistana dûr yek ê navê te hilde, bibêje, “teşî” dê hîşyar bibin ew siyên xwe berdane bîran ji min re rastîyê bibêje
Bibêje, “ rûyê te qedera te ye.”
Ama babam ömründe mektup yazmış değildir. Hep söylediği bir sözü vardır… Bir lafı birine ağzımla söyleyemiyorsam, demek o laf yazılacak kadar önemli değil, der.