Tanrı'ya bize yaptığı iyilikler için teşekkür etmeye çalıştım ama yalnızca ağlayıp
"Mutluyum! Çok mutluyum!" diyebildim. Bu da dua yerine geçmez mi? Çünkü bunu yüreğimin derinliklerinde hissetmiştim.
Bir zamanlar beni daima güldüren hikayeyi okuyordum, oysa şimdi bana öyle hüzünlü geliyordu ki, belki de bir başka, daha mutlu bir zamanda okumanın hatırasını uyandırdığı için.