Dağ çiçeğim yaban gülüm asi sevdam.
Saçının bir teline bir ömür adadığım
Gözündeki bir damla yaşına şehirleri yaktığım
İsyanım feryadım kavuşulmazım
Sen vazgeçemeyeceğim yasaklım
Sen adını koyamadığım
Senin adın kavuşmak olsun
Sen benim yanı başımdaki uzağım
Sen benim uzağımdaki en yakınım
Dokunmam yasak sevmem yasak
Sensiz bu hayatta yaşamak tuzak
Sen adını koyamadığım
Senin adın kavuşmak olsun
“Hoşça bak zatına kim zübde-i alemsin sen,merdüm-i dide-i efgan olan ademsin sen”demiş bir gönül ehli...
Kainatın özü olan bir varlığın özünü unutup sözünü esirgemesi yaradılışa muhalefettir.