Ayrık otu
@Proffesional
Başlangıç hep devam etse,hiç ilerlemese...Edebiyat
Harika bir duygu sarmıştı içimi, gururluydum, mutluydum, coşkuluydum. Gökyüzü pırıl pırıl bir maviydi. Dünyalar benim olmuştu. Bu duyguyu yıllar önce bir kez daha ilk defa aşığımla buluşmaya giderken tatmıştım.
Beni sevmediğini söylemek ne diye üzer seni? Bu da bir gerçek. Sevgiyi yaratmak gerek. Bunda da bazan tek yönlü uğraşma, verme, ölümü göze alma, sonuç vermiyor. İster istemez işi bir “talih” meselesi olarak ben çoktan kabullendim. Üzme, zorlama kendini. Beni hiç sevmedin. Gene de benim yanımda ve ben yokken benim hayalimle kaldığında olduğun gibi kal.
Bu kadar yoğun duygu da olmaz dedirten satırlar(?)Şiir
Özledim diyebiliyorum ya, yeter bana. Evet ÖZLEDİM SENİ. Hastalıklar, musibetler, uzak kalsınlar sana. Yerine, ne çekeceksen ben çekeyim. Yerine, ne belâ bulacaksa beni bulsun. Kadalar beni alsın. Kurban başan.Başan dönüm. Kadan alım."
Sen(?)Şiir
Ben niçin hırsız değilim? ve sen niye bir banknot küpünün metresi,eğlencesi değilsin?Fizik yapın öyle her Havva kızına nasip olmayacak güzellikte.Ama niye değilsin işte? Niye şu tuz ekmek,incik boncuk,yarın kaygısı olmayan yumuşak yatak ve HATTA şu her seferinde 20-25 dakika süren et zevkinin en son haddi,seni düşünmekten çekip alamıyor? Ölüm yahut 'değmeli deriz' yüzde yüz yaşama konusunda yoruluncaya metafizik yapıyorsun,sevdiğin mısralar var,sevdiğin insanlar oldu,anıların,duyguların,şu,bu...HEPSİNDEN GÜZELİ ve en beteri dünyayı değiştirebilmek,insanoğluna kendini tanıtmak,onu aşağılık olmaktan ve çaresizlikten kurtarmak aşkı,yetisi...ZEKAN CANIM VE TEK KELİMEYLE:SEN...
En sosyal ve masum duygu eşiği...Şiir
Puan vermedi·207 syf.·
2019 21. kitabı
Leylim Leylim, bana Franz Kafka'nın Milena'ya Mektuplarını anımsattı. Yine muhatabının sustuğu mektuplar. Karşılığını okuyamadığımız ve merak ettiğimiz olmayan mektuplar. Doğrusu ben çok merak ettim.
Leyla Erbil. Gizemli bir kadın. Maşuk. "-Acaba Leyla Erbil neler yazdı? Okurken göz yaşı döktü mü? Yoksa sitem dolu cümlelerle mi cevap verdi? Ne yazıyordu?
Ve Ahmet Arif. Aşık. "Bin yıl, bahar içre ömrünü sürsün, seni doğuran ana" diyecek kadar aşık. Leyla'yı doğuran anaya bile dualar eden tamahkar aşık. Karşılığı olmayan aşkından usanmayan aşık". Susmayan aşık. Yazan aşık.
Oysaki mektup özeldir. Kimse kendine yazılmış bir mektuba başkalarının eli ve gözü değsin istemez. İşte bu nedenledir ki, bu kitapta özel. "-Böylesi aşklarda varmış!" dedirtecek türden. Tabi insan sosyal bir varlık olarak yaşadığı için bireysel hayat şartları onu bireyselliğe itemez tam manasıyla.bunda temel engelleyiciler aşk,sevgi,bağlılık gibi soyut ve hayati duygular rol oynamaktadır.tabi bu duyguların en saf halini yaşamış olan Ahmet Arif’i okumak da başlı başına bir ayrıcalık ve vazgeçilmez bir tat ve kalite...