I dünya savaşında ve sonrasında yaralanmış Askerler ve Tecavüz edilmiş kadınlar annelerine ya da tanrıya seslenirler. Bu çıglıklara yanıt alamadıgında temel duygusu paramparça olur. Travmatize insan kendisini tamamıyla
terk edilmiş, tamamıyla yalnız, hayatı destekleyen insani ve ilahi koruma ve bakım sistemlerinin dışına atılmış hisseder.
Ondan sonra yabancılaşma ve kopma duygusu, en yakın aile bağlarından en soyut toplum ve din ortaklıklarına kadar her ilişkiye yayılır.