Hera
@Purelight
Bir berber dükkânı! Oradan köye açılan bir pencere! Bir berber dükkânı daha! Ve söz konusu dahi olmayan zaman.
Kayboluşlar, kaçmışlar, kaçırmışlar, kendi içinde bütün bunları yaşamışlar veya hiç var olamamışların kitabı gölgesizler.. Belkiler ve sankilerle yoğurulmuş.
Başlarken yine Hasan Ali'nin dilinden etkilenmemek mümkün değildi, taaa ki 2. Bölüme geçip "Ooo bak işler şimdi ilginçleşiyor!" diyene kadar. Yanlış anlaşılmasın Toptaş'ın dili kitabın içinde müzik şefinin ahenkle ellerini oynatması gibi insanı büyülüyor daima. Hani bazen şaşırıp kala kalıyorum, sen bunu yazdın da hiç düşünmedin mi okuyan bu benzetmeyi, betimlemeyi nasıl canlandıracak diye. Evet, bazıları kaçıyor gözümün önünden ama bıraktığı tat etkisini hep sürdürüyor.
Ve okurken uyandıran bir diğer his de; araftaymışsınız ya da uyumakla uyanıklık arasındaki o belli belirsiz hayal meyal olsa da tüm duyguları, kokuları, tatları alabiliyor oluş durumumuz. Hatta bazı zamanlar oluyor ki kendimi tokatlasam kendime gelir miyim diyorum fakat biliyorum ki olmayacak.
Gel gelelim Gölgesizleri okuyanların asıl merak ettiği soruyaaaa "Kaar nedeeen yağar, kaaarr?"
Bu soruyu İzmir okuma grubuyla da düşünmüştük sonrasında bunu ortaya çıkaran adama sorma fırsatını buldum geçenlerde.
Fakaaaat o da bilmiyormuuuş... Soruyu sorduğumda "Yani yazar olarak bir şey diyemem de okur olarak yorumlayabilirim ancak, gerçekler geçici olarak örtülüyor mu demek istiyor yoksa bilinci sıfırlandı da dünyayı zihninde yeniden mi inşâ ediyor yani temel bilgiden bahsediyorum. Bunları okur olarak yorumlarım yazar ne düşündü bilmiyorum." cevabını vererek kafamda yeni yeni sorular meydana getirdi sevgili HAT.
Yine de bana kalırsa kendine has güzel bir cevaptı :))
Az önce kendimce, spoiler içermeyen bölüm 39'u okudum.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Hasan Ali Toptaş'ın dili çimlere uzanmışsın da gecenin karanlığında yıldızların eşsiz parıltıları eşliğinde doğanın mis kokusunu içine çekiyormuşun etkisi yaratıyor bu kitabında.
Onun çok kitabını okumadım belki fakat üslubunun ve kurgusunun beni büyülediğini söyleyebilirim. Oluşturduğu benzetmeler, kullandığı ikilemeler, kelimeler insanı alıp başka dünyalara götürüyor desem abartmış mı olurum bilmem.
Bu 5 öyküden oluşan minik sevimli kitap Ümit Ünal'ın desenleriyle de ayrıca içine çekiyor insan kitabı elinde tuttuğunda dâhi mutlu oluyor. Uzun zamandır bir kitabı okurken böyle heyecanlanmamıştım belki bu benim bugünkü ruh hâlimle alakalıdır fakat buna kitapçıda elinize Gecenin Gecesi'ni alıp bir kaç sayfa çevirirken mutlu olup olmadığınızı hissederek test edebilirsiniz belki.
Özellikle "Nihat" ve "Fotoğraf" adlı hikayelerinde çok eğlenerek okuduğumu da belirtmek isterim..
Ve HAT'ın böylesine övdüğüm dilini merak edenler için "Yatak" adlı hikayesinden bir alıntı:
"Zaten, şimdiki odaların tabanı beton. En azından, benim odamınki öyle. Üstüne de şöyle laf olsun diye duvardan duvara , kağıt gibi, ruhsuz bir halı sermişler. Beton halıdan süzülüp yer yatağına, yer yatağından fışkırıp sırtıma yapışıyor bu yüzden ve gece boyunca beni kıtlıktan çıkmış bir sülük gibi horul horul emiyor."
Sayfa 17, Everest Yayınları, Kasım 2017
