Ne zaman bir sokağın sonuna gelsem ve lanet olası kaldırım taşına takılsam, caddenin diğer tarafına asla geçemeyeceğim duygusuna kapılırım. Yalnızca aşağıya, aşağıya gideceğimi ve kimsenin beni tekrar görmeyeceğini düşünürüm.
Çavdar Tarlasında Çocuklar
Sessizlik. Bir şeyleri yetiştirme kaygısından uzaklaşma. Teknolojinin hızlanması ile hayatlar da hızlanmıştı. Her şeyi çok çabuk yaşamaya başlamıştı insanlar. Bir şeylerin sürekli yetişmesi gerekiyordu. Öyle ki dinlenilmesi için gidilen tatiller bile bu koşuşturma ile geçiyordu. Dar bir zamanda görülmesi gereken o kadar çok yer ve eğlence vardı ki, hiçbir şey yapmadan durabilmenin verdiği hazzı unutmuştu insanlık uzun bir süredir.
İnsan dili kötürüm ve kekeme bir hal almış durumda. Televizyonun uğultusu, cep telefonunun zırıltısı, hayatın telaşı sahici bir konuşmayı giderek imkânsız hale getiriyor. Oysa insan hikâyeler anlatmak isteyen bir varlık.