Fatih A
@Qaws
Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmeni
Türk Dili ve Edebiyatı
Kahramanmaraş
Malatya, 1 Temmuz
33 okur puanıEylül 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
küçüklere akıl fikir diler, büyüklerimin ellerinden öperim. :)Edebiyat
Freud'un yardımcısı Wilhelm Reich'ten son derece keskin bir kitap. Neden keskin bir kitap? Çünkü küçük adam olduğunuzu düşünüyorsanız ya da okuduğunuz şeyleri üzerinize alınacaksanız bir yerleriniz kanayabilir, canınız yanabilir veya küplere binip kitabı atabilirsiniz. Ama bunları yapmazsınız çünkü kimse kendini "Küçük adam" görme mütevazılığında bulunmaz. Ha bu arada bu kitabı okurken eğer bir şarkı mırıldanmanız gerekirse o da Pinhani'nin "Ben Nasıl Büyük Adam Olucam" şarkısıdır. ^
118 sayfalık kitabın tamamında küçük adamlara sallayan (yanlış anlamayın yani eleştiren) Reich abimiz öyle bir manifesto yazmış ki kitaptan sıkıldığımı kitap bitince anladım. Sanki yazarımız nefesini tutmuş da boğulmamak için bitirmiş gibi kitabı. Hakikaten birkaç nefes hakkı daha olsa yapılan eleştiriler yapılan bu manifesto alıp başını gidecek.
Şimdi kimdir bu küçük adamlar sırayla gidelim:
1.
"Koyun gibi güdülmek yerine özgür yaşamak, taktikler uygulamak yerine açık davranmak, bir hırsız gibi gecenin karanlığında sevmek yerine açık açık sevebilmek düşüncelerine yer vermiyorsun kafanda."
Kitabı özetleyecek tek cümlem olsa burası olurdu çünkü çok net ve açık. Burdan kendi görüşü olmayan, kendine bakma yürekliliğini göstermeyen "little man" lere selam çakıyorum.^
2.
"Artık bir Untermensch olmayı bırakmanı ve kendin olmanı istiyorum."
Yazar şurdan dem vurarak bunu söylemiş: Nietzsche içindeki insanı aşman için seni bir 'Ubermensch' yani üstün insan yapmak istedi. Ama sen üstün insanı 'Hitler' olarak gördün ve 'Untermensch' yani aşağı insan olarak kaldın.
3.
"İsa! İsa! diye bağırmayı bırakırsan sen de benim gibi konuşabilir ve yazabilirsin! Çünkü bu utkulu haykırış aklını köreltmekte ve yaratıcılığını felce uğratmaktadır."
Yazar bu kısım ve sonrasında küçük adamların dine inanış
Reklam
Gençler, her şeyi satın almak yerine eşya ve hizmet takasına özendirilmeli. "Dünyanın geleceği buna bağlı." Dünya insanlara ait değil, insanlar dünyaya ait. Çiçekler bizim kız kardeşimiz; at, büyük kartal ve geyiği saymıyorum bile, hepsi erkek kardeşlerimiz. İnsan nasıl olur da herhangi bir şeyi satabilir yada satın alabilir? Hava sıcaklığının ya da ağaçlardaki rüzgarın sesinin sahibi kim? Dallardaki bitki örtüsünün özlerinde, bizden önce yaşayanların hatıraları saklı. Şırıl şırıl akan derede, babamın ve onun babasının sesi de mevcut. Bastığımız toprağın bağrında atalarımızın tozlarının da bulunduğunu, dünyanın başına gelen her şeyin bizimde başımıza geleceğini, dünyaya tükürürsek kendimize tükürmüş olacağımızı falan çocuklarımıza öğretmemiz gerek.
Eski şapkalarımız, ayakkabılarımız, elbiselerimiz gün geçtikçe bizden bir parça olmazlar mı? Onları sık sık değiştirmek isteyişimiz de bu yüzden değil midir? Yeni bir elbise giyen adam az çok benliğinin dışına çıkmışa benzer: Kendinden uzaklaşmak, ona bir değişikliğin arasından bakmak ihtiyacı, yahut “Ben artık bir başkasıyım!” diyebilmek saadeti.
