Rabia Karadeniz

"Sonsuz, bitmez bir durgunluğun içine yerleşmiş, soluklara, kitapların sayfalarına sinmiş, yalnız, tek bir şey vardı: her yandan koşarak peşimizi izleyen, günün birinde bir köşe başında usulca eteğimizi çekiştirerek yanımıza sokulan, dostumuz olan, düşmanımız olan, kristalden geçen bir ışık gibi ağır ağır varlığımıza yayılan ölüm. Bütün sorun, onu cesaretle beklemek gerektiğini anlamak olmalıydı."
Reklam
Hasan Ali Toptaş
Böylece aslında hiçbir zaman hiçbir yere gidilmiyor da, yalnızca gidilmiş gibi oluyor. Ancak kelimelerle gidiliyor veya, kalınacaksa kelimelerle kalınıyor, kelimelerle yaşanıyor, kelimelerle gülünüyor, kelimelerle ağlanıyor ve sonunda gene kelimelerle kös kös geri dönülüyor..
Sayfa 2 - Bin Hüzünlü Haz
Kültür-Sanat
Yanlış bir kapıyım ben Önünde yanılmış bir çocuğun durduğu Açılsam acılara değer kanatlarım Açılmasam– Simsiyah bir mutsuzluktur duruşum..
Sayfa 144·Kitabı okudu
Şiir
Herkes kendi yalnızlığında yitik Erir bir suskunluğun tüneklerinde Hangi el aralar hangi yüz girer İçimiz sevgilere kapalı nicedir Dışımız eğreti yalan giysiler..
Sayfa 9·Kitabı okudu
Şiir
Uçmayı öğrenemeden göçmeye mecbur kalmış bir kuş gibi kalbimiz.. / Cahit Zarifoğlu