Rabia Işık
@Rabiask
Ig: @tthewoman
Dört beyaz at çekiyordu arabayı ve içinde, bu tarihin yazarı - “Clau-Clau-Claudius” ya da “Budala Claudius” ya da “Şu Claudius” ya da “Kekeme Claudius” ya da “Zavallı Claudius Amca” bile değil; muzaffer ve utkulu Tiberius Claudius Drusus Nero Ceasar Augustus Germanicus Britannicus, İmparator, Ülkenin Babası, Yüksek Rahip, art arda dört yıl Pleb Hakları Koruyucusu, üç kez Konsül, Yurttaşlık Tacı ve Bahriye Tacıyla ödüllendirilmiş, daha önce üç kez zafer nişanları ve sivil ve askeri, sayması uzun sürecek daha tali onurlar almış olan ben oturuyordum.
Claudius ünlü bir âlimdi,
Mürekkepten az kan döktü.
Britonlarla savaşa girdi
Kavgadan kaçmadı, dövüştü.
Ama kullandığı silahlar
İp, sopa ve deve kokusuydu.
Hepimiz eski soyluların şu sözünü bilirsiniz: Aquila non captat mus cas. Kartal soylu bir ruhtur ve sinek avlamaz; yani soylu kişi aşağılık amaçlar peşinde koşmaz veya
onu kızdıran alçak küçük insanlardan öç alma zahmetine girmez. Ama yıllar önce, soylu ağabeyim Germanicus Ceasar’ın buna yaptığı bir ilaveyi aktarayım:
‘Captat non muscas aquila; at quaeque advolat ultro
Faucibus augustis, musca proterva perit.’
(Bu dizilerin çevirisi şöyledir: “Kartal sinek avlamaz, ama arsız bir sinek vızıldayarak kartalın özgür iradesi dışında heybetli gırtlağına girerse, eceli gelmiş olur.”)