Rabia Topal
@Rabiatopal
Bana bakanlar gövdemi görürler, oysa ben başka bir yerdeyim.
Bana ait yazılarıma iletiler bölümünden ulaşabilirsiniz
PARÇA PARÇA GÖMÜLÜYORUM, BENI BEDENIMDEN AYRI TUTUN !Edebiyat
Bacaklarımı bir saksının dibine gömüyorum. Her akşam itinayla suluyorum. Kök salıyor bacaklarım, filizleniyor. E mecbur ellerimin üstünde yürüyorum artık. Köyün imamı beni her gördüğünde Felak nas okuyor sonra üstüme üflüyor. Bir üflemeye insan devrilir mi dersin, devriliyorum. Sonra teselli ediyorum kendimi "basit bir üfleme değil ki canım bu da, şifalı. Yoksa ben devrilecek insan mıyım ?". İnsan olduğumdan şüpheleniyorum. Bir başka gün caminin avlusuna memelerimi gömüyorum. Sulamıyorum. Olmasa da olur gibime geliyor. Parça parça gömüyorum kendimi. Toprak kötü enerjiyi menerjiyi alırmış öyle okumuştum bir yerlerde. "Almazsa" diyorum "içime de toprak doldururum". Babam bu düşüncemi hiç anlamıyor. Köyde yeni dedikodular yayılmış. Artık topraktan domates biber değil de hasan amcanın, mücahit abinin elleri çıkıyormuş. E ne olacak bu eller ? Yesen, yenmez. Boğazımızdan geçtiği gibi tırmalaya tırmalaya, üstelik sonu gelmez bir azgınlıkla, bağırsaklarımızı avuçlamaz mı ? Korkuyorum tabi haliyle. İçime toprak dolduruyorum.
Reklam
ŞehirEdebiyat
"Bir başka ülkeye, bir başka denize giderim," dedin,
"bundan daha iyi bir başka şehir bulunur elbet.
Her çabam kaderin olumsuz bir yargısıyla karşı karşıya;
- bir ceset gibi - gömülü kalbim.
Aklım daha ne kadar kalacak bu çorak ülkede?
Yüzümü nereye çevirsem, nereye baksam, kara yıkıntılarını görüyorum ömrümün, boşuna bunca yılı tükettiğim bu ülkede."
Yeni bir ülke bulamazsın,
başka bir deniz bulamazsın.
Bu şehir arkandan gelecektir.
Sen gene aynı sokaklarda dolaşacaksın. Aynı mahallede kocayacaksın;
aynı evlerde kır düşecek saçlarına.
Dönüp dolaşıp bu şehre geleceksin sonunda. Başka bir şey umma -
Bineceğin gemi yok, çıkacağın yol yok. Ömrünü nasıl tükettiysen burada,
bu köşecikte,
öyle tükettin demektir bütün yeryüzünde de.
Konstantinos Kavafis
(1863-1933)
