İçinizdeki bu henüz çözülmemiş sorun yüreğinize acı veriyor. Ama çilekeşin birinin içini kaplayan acı umutsuzlukla eglenmekten hoşlanan olur; hatta sanki ona bunu doğrudan doğruya umutsuzluğu yaptırmaktadır. Siz de şimdi umutsuzluktan sözlerinize inanmadan, yüreğiniz sızlarken, için için gülerken, dergilerdeki makalelere, sosyete tartışmalarıyla gönül eglendiriyorsunuz. Sorunu henüz halletmediniz; büyük üzüntü budur, çünkü acele bir çözüme ihtiyaç olduğunu biliyorsunuz.
Özellikle son cümle o kadar anlamlı ki..
Karamazov kardeşler benim için hayatımda okudugum başyapıtlardan bir tanesiydi. İlklerimden ikinciye girecek kadar.. keşke devamı olsaydı..