Melih Torun
@Ramedy
Başkent
10 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Batı tefekkürünün İslam Tasavvufu karşısında hizaya çekilişi.
Üstad son derece hakim olduğu batıyı son derece tabi olduğu İslam karşısında sorguluyor, sapkınlıklarını yüzlerine vuruyor ve aşk nefs gibi kavramların eksikliğinden dem vurarak batının sözde her şeyi halletmiş bir düşünce yapısında olmadığını göz önüne seriyor.
Reklam
Şaşırtmayan bir hikaye.
Olayların başlangıcındaki tesadüfler hariç çokta saran ve sarsan bir hikaye değil açıkçası.
Zweig okurken daha büyük beklenti içerine girmiştim belki de Santranç’ı daha güzeldir. Sonuç olarak hikaye beni etkilemedi sıradan bir durumu “aşırı betimlemelerle” anlatmış. Kısa olmasına rağmen bazen betimlemeleri atlayıp söyle artık ne söyleyeceksen durumuna giriyor insan. Olumsuz eleştirilere hayranları kızsa da durum bende böyle cereyan etti. Farklı bireyler farklı tepkiler.
Denge denge denge... Fikirsel hareket doğrusal değildir at nalına benzer.
Kitabın irdelendiği tüm konuların ardından varılan sonuç bu aslında. İtalyan yazar nadiren ırkçı görüşleri aralara serpiştirse de geçmiş dönem demokrasilerinin günümüz demokrasisinden farklı olmadığı hatta geride olduğunu tekrar hatırlatıyor.
Eşitlik, ideoloji, teori vs. gibi kavramlarla birlikte irdelenen demokrasi, günümüze uygun bir yönetim şekli nasıl olur sorusuna”bu teoriyi baştan alarak” bir cevap verilmeye çalışılmış. “Demokrasi üzerine kısa sürede fikir yürütmek bu kitabı okumadan pek mümkün görünmüyor. “
Distopya ile ütopya arasında bir yolculuk. Kitap okurunu güzel bir maceraya doğru itiyor lakin olayların sonunun alel acele yazılmış gibi kısa tutulması oluşturan olay örgüsüne uymamış maceranın en keyifli yerine gelindiğinde birden tatmin etmeyecek şekilde bitiyor olması sabırla okunan bu eserin sonuna gelindiğinde ufak kalp kırıklığına sebep olabilir.
