bədbəxt uşaqlar, aclıq sizi oğurluğa, oğurluq isə yerdə qalan bütün murdar şeylərə sövq edir: ögey ana rolunu oynayan bir cəmiyyətdə belə bədbəxt, başlı-başına buraxılmış uşaqlar on iki yaşında həbsxanaya, on səkkiz yaşında katorqaya və qırx yaşında isə eşafota düşür; bu bədbəxtlərdən hər birini siz məktəbdə və emalatxanada zəhmətə alışdırmaqla əxlaqlı, xeyirxah, xalqın dərdinə dəyən bir insan edə bilərdiniz, siz isə onlarla nə edəcəyinizi bilmirsiniz; siz onları gərəksiz, artıq bir yük kimi həbsxana sakinlərinin içərisinə tullayırsınız və beləliklə, onları azadlıqdan məhrum edib ömürlərini kəsirsiniz;