Ey davetkâr eşikler
Söylenceler dolusu bahçe
Harfleri okutmaz rahle
Beni gamdan damıtılmış kelimelerle
Daha ne kadar avutacaksın
Görmüyor musun bu yorgun ruhum
Kapılar ardına koşmak
Varmak ister kendine
“Görülecek, işitilecek, tadılacak, okunacak, yazılacak, yapılacak o kadar çok şey birikiyor ki bundan sonra hayatımın bütün bunlara yetişmeceğinden korkuyorum.”