100 sayfalarda sıkılıp 150 sayfalar da’ çokta abartılmış bu kitap demiştim başlar da. kitabın 200 sayfalarına gelince kitabın konusu daha derinlerine girmeye başlayınca bitmemesi için kenara koyduğum zamanlarda oldu kendisini’ sonlara gelince beni duygulandıran son sayfa da hüngür hüngür ağlatan bir kitap oldu gerçekten abartılması gereken bir kitapmış ve kitap da yazarın yazdığı ve çoğumuzun bilmediği öğrendiğimde ne de cahilmişiz kendi ülkemiz hakkında çoğu şeyi bilmiyormuşuz dedirten ve bu bilgileri yazan değerli yazarımız zülfü livaneliye
Teşşekürler
Şimdi ben gidiyorum fakat ne zaman çağırırsan gelirim.. dedi. Evvela ne demek istediğini anlamadım. O da bi an durdu ve ilave etti..
‘Nereye çağırırsan gelirim!