Rana
@Rananna
En güzel şarkıyı bir kurşun söyler.
Şu anda okuduğu kitap
Puan vermedi·224 syf.·
2021 25. kitabı
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Hakikat şuydu; sevgi, insanın ulaşabileceği en yüksek ve en büyük hedefti. O anda, insan şiirinin, insan düşünce ve inancının ayırt ettiği en büyük sırra haiz oldum: İnsanın kurtuluşu sevgiyle ve sevgidedir.
Yazar Avusturyalı bir psikiyatrist, kitap üç bölümden oluşuyor. İlk bölümde yazar toplama kampındaki anılarını anlatıyor. İkinci bölümde kendisinin geliştirdiği logoterapiyi anlatıyor. Üçüncü bölümde de kitabın teorik sonuçları güncelleniyor.
Frankl kitabı 1945’te dokuz günde yazmış, isimsiz olarak sadece mahkum numarasıyla yayımlamayı düşünüyormuş. Arkadaşlarının ısrarıyla iç kapağa ismini yazmış. Böylece isimsiz olmasını ve yazarına ün kazandırmamasını beklerken birçok dilde milyonlarca satıp ünlü olmuş. Kitabın ünlü olmasını zaten bekliyormuş ama kendisinin ünlü olmasını beklemiyormuş. Yazarkenki amacı, insanları hayatın en kötü koşullarda bile anlam barındırdığına ikna etmekmiş.
Bu; sıradan, bilinmeyen insanların hikayesi. Mahkûmlar numaralandırılarak insanlıktan uzaklaştırılmış ve bence bu şekilde onlara eziyet edilmesi kolaylaştırılmış. O kadar insanlıktan uzaklaştırılmışlar ki isim kullanılmazmış, iki insan kimliklerini değiştirmek istediğinde numaralarını değiştirmeleri yeterliymiş. Belli sayıda insanın nakli istendiğinde önemli olan sayıymış, Frankl bir keresinde ölen birinin bile nakledildiğini anlatıyor.
Tutsakların arasında büyük bir yaşam mücadelesi varmış, insanlar hayatta kalmak için erdemlerinden vazgeçiyormuş. Frankl, “En iyilerimiz dönemedi.” diyor.
Tutsaklar köle olarak farklı firmalara kiralanıyormuş. Kitaptan öğrenene kadar sırf eziyet için tutulduklarını sanıyordum, şimdiye kadar öğrenmemiş olmam şaşırtıcı. Frankl’ın anlattığına göre kamp yetkililerine kişi başı yevmiye veriliyordu. İyi çalışanlara verilen ikramiye kuponları 12 sigara, bir sigara 12 çorba ediyordu. Kapolar haftada bir kupon aldıkları için açlıktan ölmeyecekleri garantiydi, bu yüzden sigaralarını içebiliyorlardı. Ama tutsakların, hayatta kalmak için sigaralarını takas etmeleri
Yazar 1911’de doğup 100 yaşında ölmüş. 2002’de bu kitabı yayınlamış. İsmi, hayata direnmekten geliyor. Neden ve nelere direnmek gerektiğini ve bunun yollarını anlatıyor yazar. Ama en sonda direnişin ne olduğu konusunda artık eskisi gibi net cevap veremediğini söylemiş. Cevabın vahiy gibi heybetli bir şey olmadığını, küçük bir şey olduğunu seziyormuş. Bana önemsiz an ve anıların önemli hissettirdiği düşüncesini hatırlattı. Yine de direniş için insanların öz-değerlerinin farkına varması, makinenin dişlisi olmayı bırakması ve küçük şeylerin farkına ve tadına varması gerektiğini söylüyor.
Gençliğinde aktivistlikten üniversiteyi bırakmış, çok çalışmış, yorulmuş biri. Arjantin’de 1976-83 arasında binlerce kişi öldürülmüş. Bunları araştırmak için olan bir kurumda çalışıyor, fedakarlıklar yapıyormuş. Kabus gördüğü, zorlandığı çok olmuş ama direnmiş. Kitapta yaşlı bir insanın geriye bakışı ve bolca şikayeti var. Buenos Aires’in çok gürültülü olmasından, insanların çok hızlı yaşamasından şikayet ediyor. Küçük gözüken o büyük nimetlerin, anların farkında olunmadığından; tadına varılmadığından dem vuruyor. İnsanların güzel bir akşam yemeğinin tadını çıkarmak yerine televizyonla oyalanmasından, sakin bir yerde sohbet etmek yerine gürültülü barlarda bağıra bağıra arkadaşlarıyla konuşmasından şikayet ediyor.
Geleneklerin kaybolmasından da yakınmış. Küreselleşmeyle birlikte aynılaşmanın insanların doğru-yanlış kabullerini ve hayata verdikleri anlamı kaybetmelerine neden olduğunu söylemiş. Bu dedikleri doğru; gelenekleri de çok hoş, can çektiren şekilde anlatmış ama modern insanların da haklı oldukları bir yer var: Mutluluk veriyor diye anlamsız şeyleri tekrarlamak istemeyebiliriz. Geleneklere bence gereğinden fazla değer veriliyor.
Kitabın girişini çok beğendim, onu ayrıca
