Kısa Camel Yellow
@Ranibow
Doğaya âşık bir şair. Bazı yerlerde " amma sıktı ha Sait, " desem de ikinci okumamdan da ilk okumadaki zevki aldım fakat bu zevk, denizle, ağaçlarla ve cıvıldayan kuşlara bu kadar büyülenmiş kalemin yanında zerre olarak kalır. Zaten kısacık bir şey ama ağırlığını tartmaya okka yetmez. Belki de diyorum, sıkılmamızın nedeni yaşamdan doğanın hoyratça kovulması sonucu yabancılaşmamızdır. Okuyun, okuyun, tekrar okuyun, hatta usanmadan ezberleyene kadar okuyun.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Russell'ın Gönül ve Akıl GözlüğüFelsefe
Tekrar tekrar okunması gerektiğini elime uzun bir süre sonra aldığımda hissettim, son zamanlarda her yerde karşıma din - bilim ilişkisi çıkıyor. Haliyle bir noktadan sonra okumak ve yine okumaktan başka seçeneğim kalmamıştı. Bilindiği üzere Russell Modern Çağın önemli düşünürlerinden. Biraz enteresan bir akademik kariyeri var - belki de doğal olan - gençliğinde matematik alanında çalışmalarının derinleşmesi - bir nevi kabına sığmaması - onu bilimin temeline, felsefeye götürmüştür, kavramların yakınlığı da hayli etkindir bu durumda. Her düşünürde olduğu gibi, çok yönlülük gözle görünür ama benim için yeri başka olan eseri, Din ile Bilim.
Ne yazık ki ülkemizde düşünsel ya da eylemsel farklılığın savaş gibi algılandığından, bu iki alan fazlasıyla “çatışmadan” nasiplenmiştir. Tabii, kalkıp sarsak dindarların yaptığı gibi bilimle dini yan yana getirecek değilim ya da bilimi savunanların düştüğü hatayı tekrarlayacak… Bu durumda karşımıza kendini sunan bir kitap var, tarihsel çerçevede -bütünsel- din ile bilimi incelemiştir. Bir yönüyle bilimsel metodla parçaları birleştirerek inceleme yoluna gider. Dinin metodlarının bilimin yapısına uymadığını ortaya çıkar. Her yönüyle bilim dini ele alabiliyorsa burda pasif olan dindir.
Din ile bilim kullandıkları metodlar farklı en başta, buraya girildiğinde takılı kalınır. Sadece birbirleriyle uyumlu olmak zorunda değiller, aksine zıt kutuplarda kılıçlarını çekip Napolyon’a gerek yok. Ne dinin ne de biliminin karşısında olmak yerine, ikisinin de uzak alanlar olduğunu, din duygulara hitap ederken, bilim her şeye karşı nötr olduğunu anlatır.
Russell, işin içinden kestirmeden sıyrılabilir. Bilindik argümanları cilalayarak farklı şekilde sunabilir. Fakat bilineni yapmıyor ve Orta Çağ felsefesinden başlayarak hermetik bir çalışma ortaya
Puan vermedi
Bu kitap için yazılan incelemeler bile methiye yarışına giriyor. Haliyle " Tutunamayanlar" romanını ele alan tüm makaleler de taraflı. Kitabı överek bilineni yapabilirim. Popülizmin tasmasını takmış bir kitabın isyanı ne kadar dürüst olur ? " Batsın, batsın Dünya " diyerek mi ? Samimi değil. Ne diyelim, göklere çıkarılan Tutunamayanlar'ın birkaç kült kitabın karışımından ibaret olduğu da göz ardı edilen ya da kısık sesle dillendirilen bir gerçek. Buna post-modernizm diyorlar. Yanlış anlaşılan post - modern roman tekniklerini satmak malumarfuruş. Açıkçası edebiyatta etkilenme olabilir ama bizzat alıp kullanmak hoşuma gitmiyor. Duygusal hönkürmede her satıra sinmiş, melodramın romana hakim olması da sıktı okurken. Ayrıca karakterleri " camdan baktı, arkasını döndü, sigara yaktı..." vs gibi eylemlerin fazla kullanımı da yavaşlatıyor. Tutunmayanlar usta eserlerin ( Ulysses, Solgun Ateş, Tristram Shandy, Şato ) gölgesinde kalmıştır. Tek iyi yönü Modern Türk Edebiyatının öncüllerinden olması belki de. Tabii, herkes dilediğini yazar, bastırır; diktatör olmaya gerek yok. Ayinlerle kutlanan ve peygambervari davranılan yazarın erken yaşta ölmesinin de katkısı yadsınmaz. Belirsiz bir topluluğun daha birçok fantazisi de var, oraya girmeyelim. Tapmak ya da ölü seviciliği yapmak - ne de olsa sesi çıkmaz toprağın altında, ölürse değerlenir mantığı - için kitap okumayız. Anlamadığım zor roman diyor övenler. O zaman siz Falukner ya da Pynchon okumadınız. Tabii, hepsi şahsî görüşüm ama yine de düşünürken hatırlamak gerek ki, Türk edebiyatı Tutunamayanlar'dan ibaret değil.
Kitabın tek cümleyle özeti: Kitap için yaktım yıktım bana mısın demedim kendimi sattım. İnceleme 87 karakter olduğu için uygulama illa ki 150 karakter olsun diyor, ondan biraz uzatmış olabilirim. Yani bir kitap en az 150 karakterle mi anlatılmalı?
Mahdumun varisi olduğu bir Dünya pek değişmemiştir.
16. yüzyılda toplumlar din üzerinden oluşuyordu. Daha doğrusu millet kavramı yerine, garpta Hristiyanlık, şarkta İslam dini üzerinden ülkeler sınırlarını, daha doğrusu varlık alanlarını belirliyordu. Haliyle dönemi dini anlayışın egemenliğinde, hatta bazı dönemlerde taassuba evrildiği bir anlayışın hakim olduğunu kitap, engizisyon anlatımı sayesinde sağ olsun, çok güzel anlatmış, birazcık da gözümüze gözümüze... Fakat bu harika tarih kitabı, okurken tadını aldım. Mikro tarih çalışması olmasına rağmen olayları geniş perspektiften alması, "küçük" insanın etkisini gösteriyor.
Menocchio, yani her şeyin başındaki bu değirmencinin her sabah karnını doyurmak için olmazsa olmaz değirmeni dövmesi bana göre onu mahkeme karşısında güçlü durmasının görünmeyen nedeni olabilir. Tabii engizisyon karşısında onun da direnci kırılıyor, kim uzun süre muktedire direnebilir. Ya susar ya da onlardan olur. Beylik cümleler olmadan da güzel kitap yazılıyor ama övüldüğü kadar muhteşem mi, o kişiden kişiye değişir. Daha geniş bir perspektiften tarih ve topluma bakmak için, şu kitabı da önerebiliri: Elias Canetti - Kitle ve İktidar. Bence daha güzel, toplumların asırlar da geçse değişmediğini daha iyi anlatıyor.