Modernitenin toplumsal atamizasyona başka bir çerçeveden bakmayı öğretir Bauman. Yani bireyselleşmenin bir çeşit toplumsallıktan uzaklaşma biçimi ortaya koyduğunu bunun da nihayetinde bir anonimi inşa ettiğini salık verir. Bu sebeple bütün eserlerinde Bauman modernite ve postmodernitenin anlamlandırılması adına kıymetli bir perspektif ortaya koyar. Her ne kadar bazen tekrar ediyor hissi uyandırsa da.
Bir mikro iletişim sosyolojisi ve etnografik çalışması olarak göç/göçmenlik/kent olgularını ele alan tezimi şuraya bırakıyorum. Alana ilgi duyan arkadaşlara faydalı olması temennisiyle.
Fotoğraflar bir yandan insanlara gerçekdışı bir geçmişin hayali sahipliğini verirken, diğer yandan da insanların içinde güvensiz oldukları boşluğa sahip olmalarına yardım eder
Sen benim satır aralarımsın. Önceni de sonranı da hep heybeme ekledim, öyküm diye. Okurken ağladım okurken sevdim okurken hüzünlendim okurken üzüldüm okurken aşık oldum. Okurken düştüm. Herşey güzeldi. Bazı kitaplar ağlatsa da, hatırladıkça üzse de, güzeldi, güzeldin. Cahit'e selam olsun. O demişti hani, düştüysem sana bakarken düştüm diye.