Eğer birini seviyorsam herkesi seviyorumdur; dünyayı, yaşamayı seviyorumdur. Eğer birine “Seni seviyorum” diyebiliyorsan, “Sende herkesi seviyorum, seninle tüm dünyayı seviyorum, sen de aynı zamanda kendimi de seviyorum” da diyebilmeliyim.
Yetişkin bir insan -hangi oranda birbirleriyle çatışırlarsa çatışsınlar-hem annelik hem de babalık güdülerinin ikisiyle birlikte sever. Eğer kendine sadece babalık güdüsünü ayırırsa şefkatsiz ve haşin olur. Sadece analık güdüsünü yeşertirse yargılama gücünden yoksun kalır ve hem kendisinin hem de başkalarının gelişimini engeller.
Sevmek bir eylemdir; edilgen bir duygu değil. Bir şeyin "içinde olmaktır", bir şeye "kapılmak" değil. Sevmenin etken yapısı, sevmenin almak değil öncelikle vermek olduğu biçiminde tanımlanabilir.