Regardles
@Regardles
Biz, bu zorbalıklar, gürültüler dünyasını sevmiyoruz. İçimiz onu sevecek kadar bozuk değil.
11 okur puanı
Temmuz 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Zihnimizin dehlizlerine dair bugüne kadar bildiğim ne varsa, bu kitabı okuduktan sonra ciddi bir sorgulama sürecine girdi. Oytun Erbaş, alışılagelmiş "ruhsal sorun" tanımlarını bir kenara itip, meseleyi tamamen biyolojik bir zemine, yani beynin o karmaşık ve büyüleyici kimyasına oturtuyor. Kitabı bitirdiğimde hissettiğim ilk şey; aslında "ruh" dediğimiz o soyut yapının, aslında nöronlar, genler ve hormonlar arasındaki muazzam bir trafik akışından ibaret olduğu gerçeğiyle yüzleşmekti.
Erbaş, "Her insan kendi beyninin heykeltıraşıdır" diyerek aslında bize hem büyük bir sorumluluk hem de müthiş bir güç veriyor. Kitapta aşkın kimyasından tutun da inancın beyindeki genetik karşılığına, bağımlılıklardan obeziteye kadar pek çok konuya dokunulmuş. Özellikle otizm ve Alzheimer gibi konulardaki deneysel yaklaşımları, psikiyatrik hastalıkların sadece "konuşarak" değil, beynin çalışma mekanizmasını anlayarak çözülebileceğine dair umut verici ama bir o kadar da sarsıcı bir perspektif sunuyor.
Doğrusu, kitabı okurken yer yer "Acaba her şey gerçekten bu kadar mekanik mi?" diye düşünmeden edemedim. Ancak yazarın bilimsel literatürü kendi deneysel çalışmalarıyla harmanlayıp yalın bir dille anlatması, beynin bir "kara kutu" olmaktan çıkıp kontrol edilebilir bir organ olduğu fikrini sevmemi sağladı. Psikiyatriye karşı takındığı o "kara kitap" edasındaki kışkırtıcı tavır, aslında bizi standart kalıpların dışına çıkarmayı hedefliyor. Kısacası, beynimin anahtarını elime almışım gibi hissettiren, hem zihnimi yoran hem de ufkumu açan bir yolculuktu bu.
Başlık yazmamayı tercih ederim.İnceleme
İnceleme yazmamayı tercih ederim.
İnceleme yazmamayı tercih ederim.
İnceleme yazmamayı tercih ederim.
İnceleme yazmamayı tercih ederim.
İnceleme yazmamayı tercih ederim.
Deniz Çocuğunun en yakın arkadaşı Joeİnceleme
Kitabın girişinde yazar Jack London'un hayatı hakkında kısa bir bilgilendirme ile karşılaşıyoruz. Ayrıca hemen altında çevirmen Şemsa Yeğin'in hayatına dair kısa bir paragrafta yer almakta.
San Francisco'nun elit bir semtinde yaşayan 15 yaşındaki Joe'nun, yaşadığı semtte başlayan ve açık denizlere kadar uzanan, çoğunluğu denizlerde geçen serüveninde başından geçen bir takım olaylar anlatılmaktadır.
Kitabı okurken, özgür ruhlu ve maceracı Joe'nun duygularını, neleri sevip sevmediğini kendinizden bir parçaymış gibi anlayabiliyorsunuz. Joe'nun yaşından büyük bir cesarete sahip olduğunu... Nitekim onu yetiştiren ailenin yetiştirme tarzına bakıldığında Joe'nun özgüvenini yansıtan karakteristik özelliğinin nasıl oluştuğu anlaşılıyor. Bu durumda özellikle babası Mr. Bronson'un payı çok büyük. Mr. Bronson resmen bir anlayış ve sabır abidesi. Kendisini tebrik etmekle birlikte, kitabın giriş kısmı dışında Bronson ailesinden veya mahalledeki arkadaşlarından pek bahsedilmiyor. Büyük çoğunlukla Deniz'in Çağrısına kulak vermiş bir gencin deniz hayatında yaşadıklarından ibaret.
Kitap sürükleyici ve net bir dille yazılmış. Okurken, denizcilik lugatının yoğun olduğu kısımlar hariç olmak üzere yazılanları zihnimde kurgulamakta pek zorlanmadım. Kitabın son cümlesini bitirdiğimde sayfayı çevirip boş bir sayfayla karşılaşınca şaşkınlığım bir süre donukluğa sebep oldu. Bunu beklemiyordum, neyse ki iyi yanından bakarak romanın nasıl sonlanması gerektiği konusunda zihnime bir tercih alanı bırakılmıştı, bende istediğim gibi sonlandırdım.