Selçuk Karadağ
@Regerant
Yazar.
Uykusuzluk Hikayeleri (2021)
Kanat (2023)
Instagram: yazarselcukkaradag
Arkeolog
Üniversite
Ankara
Bodrum
131 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bipolar bir kadının lohusa sendromu ile dansı
Bu kitabı tanımlayacak olursam sanırım tam da bu cümleyi kurardım. Kitap romandan çok bir deneme kıvamında bitirdikten sonra tam olarak ne yorum yapabileceğimden de emin olamıyorum çünkü ne desem sanki başka bir taraftan linç yermişim gibi hissediyorum. Kitap kesinlikle kötü değil. O ruh halini, karanlığı, kafa karışıklığını, öfkeyi, neşeyi, çıkmazı, korkuyu, güvensizliği, çekingenliği bir çorba olarak okuyucunun önüne dikenli bir kaşıkla sunuyor. Yudumlar biraz yakıcı olduğu için her cümlede bir yıpranma hali hissetmeye başlıyorsunuz. Okuma tıkanmasını açmak isteyecek bir insana asla tavsiye edeceğim bir kitap değil “Geber Aşkım” hatta yazar gibi anlatmam gerekirse;
-Okumaya başladığımda bir nehir kenarında güneşin ilk ışıkları gözlerimi acıtıyordu. Komşu kadının işe gidişini izlerken o bana el salladı ben ise ona hareket çektim. İçimdeki kurt uludu kayıtsızca. Kadının yüzünün değişimi verandadaki kitaba uzanmam için bana bir fırsat verdi. Bebek ağladı, bebeğin ağlamasını duymazdan gelerek bir süre kitapta göz gezdirdim. Beynimi tırmalarken “belki de altı değişmesi gerekiyordur.” dedi komşunkadın. Teşekkür ederim ben çünkü bilmiyordum bunu demek yerine cümlelerin arasında tepinerek anlaşılmayacak şeyler söyledim ve bir kurt gibi uludum. Bu sırada karşıda bir geyik bana bakıyordu. Kendimden utanıp el salladım.-
Aslında kitap biraz karışık bir şekilde de olsa bir kadının doğumdan sonra nasıl yalnızlaştığını, kendini nasıl anlaşılmaz hissettiğini, anlaşılmaz hissettikçe, daha da yalnızlaşıp, delirmeye başladığını anlatıyor.
Kötü bir kitap mı? Kesinlikle değil. Ama zor ve yorucu bir kitaptı benim için.
Filmini izlemeyi düşünmüyorum çünkü bana kalırsa bu kitabın filmi yapılamaz. (Evet bu konuda önyargılıyım.)
Sevgilerimle
Her sevişmemde aramızdan ayrılanları anıyorum ben.
Komşularım Egon Schiele, Lucian Freud ve Francis Bacon olsaydı keşke, böylece oğlum onu getirdiğim dünyada hiçbir şeyin görülmediği şu tavan pencerelerini açmaktan çok daha ilginç şeyler olduğunu görerek büyür ve entelektüel anlamda gelişirdi.