Selçuk Karadağ
@Regerant
Yazar.
Uykusuzluk Hikayeleri (2021)
Kanat (2023)
Instagram: yazarselcukkaradag
Duvar1000Kitap
İnsan biriktirir, biriktirir ve sonunda biriktirdiği şeylerle kendine bir duvar örer. Hiç kendinizi bir mekandayken aslında orada değilmiş gibi, birileriyle sohbet ederken aslında o sohbetin içerisinde değilmiş gibi hissetmiyor musunuz? İçinizde biriktirdikleriniz aslında belki de kendinizden eksilttikleriniz. İçinizde hiç aynadan bir duvar ördünüz mü? Misal sabah aynaya bakıp ben bu adamı/kadını tanımıyorum dediniz mi? Tabii ki dediniz, hepimiz diyoruz. Zaman geçince, zamanla birlikte biz de geçiyoruzdur belki. Biz geçiyoruz da bir duvar kalıyor içimize attıklarımızdan. Bize çok benzeyen…
Sanırım her birimiz duvar ustası olduk bu hayatın içinde.
Uykusuzluk Hikâyeleri
Selçuk Karadağ
Uykusuzluk Hikâyeleri
Selçuk Karadağ
AnadoluŞiir
Ellerindeki çamuru yıkadı gözyaşlarıyla.
Çamur ellerinden yere aktı.
Ona insan dedi,
İnsan cevap vermedi.
Bir sihirbaz düşün kendini çıkaran kocaman fötr şapkasından.
Kimi hikayeler sanırım yalnız yazılmak zorunda. Başka insanlar o hikayelerin içerisine girdiler mi hikaye iyiden iyiye karmaşık hale geliyor. Peki neden insan en çok bu hikayeleri yazarken birisi olsun istiyor yanında? Yetmiyor mu kendi kendine? Yetermiyor mu?
Neden insan en çok da kendisi barajlar kuruyor içerisinden geçen nehirlere?
Neden kendi coğrafyasına kader derken, kaderi oluyor kendi coğrafyasının?
En çok o biliyor,
En çok o hissediyor,
En çok o yiyor,
Yiyor,
Yiyor…
Anadolu’yu suçlayanlar var,
Anadolu, üç tarafı denizlerle çevrili,
Anadolu, toprakları bereketli,
Anadolu, bir mabet gibi dururken bir coğrafyanın tek kör olmayan noktasında.
İnsan cevap vermedi,
İnsan, kör ki adaleti göremedi,
İnsan sağır ki haklıyı duyamadı,
İnsan dilsiz ki zamanında konuşamadı,
İnsan çolak ki sevdiğine sarılamadı,
İnsan anosmik ki baharı koklayamadı.
Kalp kırığı1000Kitap
Kırık dergi 2. sayıdaki ‘Kalp Kırığı’ isimli öyküm kendi sesimden spotify’da.
Dinlerseniz çok mutlu olurum.
open.spotify.com/episode/2MCNjon...
Uykusuzluk Hikâyeleri
Selçuk Karadağ
Uykusuzluk Hikâyeleri
Selçuk KaradağZemheriŞiir
Tam kalbimden girerken kurşun,
yeni ateşlenmiş bir baretta gibi tütüyordu dudakların.
Canım yanıyordu,
Bırakalım yansındı.
Dudaklarımda yüzlerce yıldır öpüşmemişliğinin verdiği bir çatlaklık,
Ve kollarımda yalnızlığın gri ağırlığı var.
Zemheri bir gecede,
Birer bilye gibi oynuyordum yıldızlarla.
Titreyerek adeta ölür gibi.
Sen ise her zamanki gibi,
Bambaşka yerlere bakıyordun.
Gözlerim kan çanağı gibi uykusuzluktan.
Ve omuzlarım çökmüş yaşamaktan.
Kalbime giren bir kurşun,
Dudaklarından çıkan bir kurşun,
Kelimelerin ne kadar güçlü olduğunu unutmuşuz.
Ne kadar zehirli olabileceğini.
ve ne kadar da güzel uyuşturabildiğini.
Zemheri bir gecenin karanlığında,
Böcekler kaçıyordu,
Aklımın kuytu köşelerine.
Dudakların,
Dudakların tütüyordu,
Ve ben ölüyordum.
Selçuk Karadağ
Uykusuzluk Hikâyeleri
instagram.com/p/CcTajQCu-U9/?...
Selçuk Karadağ
Uykusuzluk Hikâyeleri
instagram.com/p/CcTajQCu-U9/?...